ترجمه المراجعات : گفت و شنودهای مذهبی حق جو و حق شناس صفحه 326

حق شناس

1- موانع امام علیه السلام از «احتجاج» در «روز سقیفه»

1- مردم همه می دانند که «امام علی علیه السلام» و سائر دوستانش- اعمّ از «بنی هاشم» و دیگران- به هنگام «بیعت(!)» حاضر نبودند و در آن روز، داخل «سقیفه» هم نشدند، بلکه از آن و از هرچه در آن می گذشت برکنار بودند. همه آنها به جانب آن امر بزرگی که در اثر وفات رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم پیش آمده و مکلَّف به انجام آن بودند، رهسپار شده بودند؛ به امر واجب تجهیز پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم قیام نموده و به غیر آن نمی اندیشیدند. و هنوز اینها پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم را در ضریح مقدّسش پنهان نساخته بودند که «اهل سقیفه» کار خود را تمام، امور «بیعت» را محکم، و پیمان آن را استوار ساخته بودند، و با حَزم و دوراندیشی خاص، با هم متّفق شدند که از هر گفته و هر عملی که موجب سُستی پایه های «بیعت»، یا خدشه این پیمان، و یا تشویش و اضطرابی در آن به وجود آورد، جلوگیری کنند.

بنابراین، «امام علی علیه السلام» در کجا بود تا در برابر «ابوبکر» و بیعت