ترجمه المراجعات : گفت و شنودهای مذهبی حق جو و حق شناس صفحه 348

3- احتجاج بزرگان شیعه که جزو «صحابه» بودند

و «بَغی و ستم» از مرکزِ خود منحرف داشته اند.

گفتم: امّا اینکه از روی «ستم» که بر نادان و عاقل روشن است، و امّا از روی «حسد» که آدم مورد حسد قرار گرفت و ما فرزندانش نیز مورد حسد هستیم.

«عمر» گفت: هیهات! هیهات! به خدا سوگند! قلبهای شما «بنی هاشم» پر از حسدی است که از بین نخواهد رفت.

«ابن عباس» می گوید، گفتم: ای امیرمؤمنان! قلبهائی که خداوند رجس و پلیدی را از آنها زدوده و آنها را پاک قرار داده(1)، چنین توصیف مکن!(2)

بار دیگر، مباحثه ای بین این دو درگرفت، «عمر» پرسید: پسر عمویت چگونه است؟

«ابن عباس» می گوید: خیال کردم منظورش «عبدالله بن جعفر» است، گفتم: او با همردیفانش به سر می برد.

گفت: منظورم او نیست، مقصودم «بزرگ شما اهل بیت» است.

گفتم: او را با دَلوَ که مشغول «کشیدن آب» بود واگذاشتیم در حالی که مشغول «قرائت قرآن» بود.

گفت: خون تمام شتران قربانی به گردن تو باشد اگر آنچه می پرسم از من کتمان کنی! آیا هنوز آرزوی «خلافت» در دلش هست؟

*****

1- اشاره است به سوره احزاب (33) آیه 33.

2- رجوع کنید به الکامل (ابن اثیر) ج3 ص63، شرح نهج البلاغه (ابن ابی الحدید) ج12 ص53-54 ط مصر با تحقیق محمد ابوالفضل،

و تاریخ (طبری) ج4 ص223.