ترجمه المراجعات : گفت و شنودهای مذهبی حق جو و حق شناس صفحه 95

2- علّت استدلال به این حدیث

مدتی) ابن عباس آمد، در حالی که لباسش را تکان می داد، می گفت: اُف، تُف، بدگوئی مردی را می کنند که بیش از ده فضیلت دارد که احدی آنها را دارا نیست.

بدگوئی شخصی می نمایند که پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم درباره اش فرمود: کسی را به جنگ خواهم فرستاد که خدا هرگز او را خوار و رسوا نمی کند، خدا و رسول را دوست می دارد، خدا و رسولش هم او را دوست می دارند (در این هنگام) گردنها کشیده شد (هرکس می خواست این فضیلت نصیب او شود.) فرمود: «علی» کجاست؟ «علی» آمد در حالی که چشمش درد می کرد، نمی توانست ببیند، آب دهان را در چشمانش ریخت، سپس پرچم را سه بار به

اهتزاز درآورد، آنگاه آن را به «علی» داد، «علی» (رفت و پس از پیروزی و کشتن مرحب خیبری) با اسیر گرفتن صفیّه فرزند حیی بازگشت.

ابن عباس گفت: پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم «فلانی» را برای خواندن سوره توبه بر مکّیان روانه ساخت، ولی «علی» را به دنبال او فرستاد که از او بگیرد و فرمود: این سوره را مردی باید ببرد که او از من و من از او باشم.

ابن عباس گفت: و پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم به عمو و عموزادگانش گفت: کدامیک از شما در دنیا و آخرت با من همراهی و دوستی می کند؟ همه امتناع کردند؛ «علی» برخاست و گفت: من در دنیا و آخرت همکاری و دوستی با تو خواهم نمود؛ پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمود: تو ولیّ من در دنیا و آخرت خواهی بود؛ سپس او را رها کرد و باز به آنها رو نموده فرمود کدامیک از