تفسیر ولائی قرآن کریم در اثبات ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام صفحه 243

1- الامالی صدوق: ص773.

عرض کرد: فرزندان ستمکار من کیستند؟ فرمود: هر کس غیر از من به بت و یا چیزهای دیگری سجده کرده باشد هرگز او و یا ذریه او را امام مردم ننمایم.

پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود: آن تقاضای ابراهیم منتهی شد به من و علی علیهماالسلام که هیچیک از ما هرگز به غیر از خدا سجده نکرده‌ایم، لذا خدا مرا به پیغمبری مبعوث و علی علیه‌السلام را امام و وصی من فرمود».(1)

اعتراف علماء عامه نسبت به ولایت حضرت علی علیه‌السلام

عجیب این است که روایت فوق را عامه نیز نقل نموده‌اند.(2) از این آیه هفت چیز استفاده می‌شود: اول، معصوم بودن امام علیه‌السلام .

دوم: امام را خداوند باید معین بفرماید و مجعول است بجعل الهی.

سوم: زمین هرگز خالی از حجت خدا نیست.

چهارم: امام از جانب خداوند مورد تأیید است.

پنجم: اعمال بندگان بر امام پوشیده نیست.

ششم: امام واجب است دانا باشد به آنچه مردم از امور دین و دنیا محتاج هستند.

هفتم: محال است کسی از جهت فضیلت نفسانی بر امام برتری داشته باشد.

فرق بین رسالت و امامت

اگر چه رسالت و امامت هر دو در پیشوایی شرکت دارند لکن فرقی که هست اینکه که مقام رسالت فقط تبلیغ و رسانیدن احکام الهی به خلق است که وظیفه رسول از حیث رسالت همین ارائه طریق است که راه خیر و شر و آنچه سعادت و