تفسیر ولائی قرآن کریم در اثبات ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام صفحه 255

1- تفسیر صافی: ج1 ص192.

2- مناقب خوارزمی: ص316؛ شرح احقاق الحق: ج7 ص282 و: ج21 ص667.

تِلْکَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا کَسَبَتْ وَلَکُمْ مَّا کَسَبْتُمْ وَلاَ تُسْأَلُونَ عَمَّا کَانُوا یَعْمَلُونَ قدس‌سره علیهاالسلام رحمهم‌الله

«آن جماعت را روزگار به سر آمد، دستاورد آنان برای آنان و دستاورد شما برای شماست، و از آنچه آنان می‌کرده‌اند، شما بازخواست نخواهید شد».

شما امت پیغمبر آخر الزمان صلی‌الله‌علیه‌و‌آله نیز هر عملی از خوب و بد بکنید نتیجه اش عاید خودتان می‌گردد. «ولا تسئلون عما کانوا یعملون» شما مسئول کارهای آنان نمی‌باشید همانگونه که آنان مسئول کارهای شما نمی‌باشند بلکه هر کس مسئول کار خودش می‌باشد. چنانچه مفاد آیات شریفه بسیار است مانند: «ولا تزر وازرة وزر اخری»(1) و «ولا تکسب کل نفس الا علیها»(2) و «کل نفس بما کسبت رهینة»(3) و غیر این‌ها از آیات دیگر.

ولی با وجود آن‌ها در اخباری چند از پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و حضرت صادق علیه‌السلام وارد شده که اهل کتاب و ناصبی‌ها فدای شیعیان علی علیه‌السلام شده و به ازاء آن‌ها به جهنم می‌روند و حال آنکه صریح این آیات بلکه برهان عدل بر خلاف آن است (جواب):

برهان عدل اقتضاء می‌کند که حق مظلوم از ظالم گرفته شود؛ در مرحله اول اگر ظالم حسناتی دارد در عوض ظلمی که به مظلوم نموده حسنات وی را به او دهند و اگر حسناتی ندارد سیئات مظلوم را بر او بار می‌کنند، و اگر ظالم حسناتی ندارد و مظلوم نیز سیئاتی ندارد سیئات دوستان و بستگان مظلوم را بر ظالم حمل می‌کنند، و چون اهل کتاب و ناصبی‌ها بر پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و اوصیاء طاهرین علیهم‌السلام او ظلم