تفسیر ولائی قرآن کریم در اثبات ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام صفحه 303

1- الکافی: ج2 ص628.

2- المحاسن برقی: ص186.

در روایت دیگر امام باقر علیه‌السلام در رابطه با آیه شریفه: «یرید اللّه بکم الیسر ولا یرید بکم العسر»، فرمود: یسر علی است و عسر فلانی و فلانی (غاصبان حق امیرالمؤمنین علیه‌السلام ) است، پس هرکس از فرزندان آدم بود پیرو ولایت فلانی و فلانی نمی‌گردد. «چون قبول روزه بلکه قبول جمیع عبادات مربوط به اقرار به ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام و تبری از غاصبین حق اوست».(1)

اقرار عامه به اینکه رستگاری تنها در سایه ولایت علی بن ابی طالب علیه‌السلام است:

فخر رازی می‌نویسد: «من اقتدی فی دینه بعلی فقد اهتدی، لان النبی صلی‌الله‌علیه‌و‌آله قال : اللهم ادر الحق معه حیثما دار» هرکس در دین، علی بن ابی طالب علیه‌السلام را پیشوای خود قرار دهد همانا رستگار شده است زیرا پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود: خداوندا! علی هرگونه باشد حق را بر محور وجودش بچرخان.(2)

از این روایت شریف استفاده می‌شود که بهشت مخصوص علی علیه‌السلام و دوستان آن حضرت است و چنانکه که در روایت دیگر فرمودند: من اختیار دار بهشت و دوزخم، اهل بهشت را در بهشت و اهل آتش را در آتش مستقر می‌کنم.(3)

پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود: «شبی که مرا به آسمانها بالا بردند، دری و پرده‌ای و درختی و برگی و میوه‌ای را ندیدم مگر اینکه بر روی آن نوشته شده بود: علی علی، و همانا نام علی علیه‌السلام بر هر چیزی نوشته شده است».(4)