تفسیر ولائی قرآن کریم در اثبات ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام صفحه 349

1- الامالی صدوق: ص408.

2- تفسیر قمی: ج2 ص201.

3- تفسیر عیاشی: ج1 ص136.

4- مناقب ابن شهر آشوب: ج2 ص15.

امام صادق علیه‌السلام فرمود: «شفاعت ما بر (برای) مرتکبان گناهان کبیره از پیروان ما است و اما توبه کنندگان، خداوند درباره آن‌ها می‌گوید: بر نیکوکاران راهی (برای مؤاخذه) نیست.(1)

آن حضرت همچنین فرمود: «ای شیعیان! به اتکا شفاعت ما گناه نکنید، به خدا سوگند! شفاعت ما به کسانی که مرتکب این گناه (زنا) شده باشند نمی‌رسد جز آنکه پس از مدتها عذابهای دردناک الهی را بچشد و هول و ترس جهنم را ببیند».

از امام باقر و امام صادق علیهماالسلام روایت است که فرمودند: «به خدا سوگند! ما حتما شفاعت می‌کنیم، ما درباره گناهکاران از شیعیانمان شفاعت می‌کنیم به گونه‌ای که دشمنان ما وقتی می‌بینند خواهند گفت، برای ما شفاعت کنندگان و دوست دلسوزی نیست،ای کاش برای ما بازگشتی (به دنیا) بود تا از مؤمنان (به ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام ) باشیم».(2)

پیامبر اسلام صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود: هر زنی که نمازهای پنجگانه‌اش را بجا آورد و ماه رمضان را روزه بگیرد وحج خانه خدا را انجام دهد و زکات (خمس) مالش را بپردازد و از شوهرش اطاعت نماید و پس از من علی علیه‌السلام را به امامت بپذیرد به شفاعت دخترم حضرت فاطمه علیهاالسلام وارد بهشت می‌شود».(3)

امام محمد باقر علیه‌السلام فرمود: «برای فاطمه علیهاالسلام توقفی است بر در جهنم، پس هرگاه قیامت شود میان دو چشم (در پیشانی) هر کسی نوشته می‌شود مؤمن یا کافر.

پس دوستی که گناه فراوان داشته به آتش امرمی‌شود وبین دو چشم وی نوشته می‌شود «محب» پس فاطمه علیهاالسلام می‌فرماید: ای معبود و سید من، مرا فاطمه نامیدی و به واسطه من محبان من و ذریه ام را از آتش جدا ساختی و وعده تو حق