تفسیر ولائی قرآن کریم در اثبات ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام صفحه 471

می‌گویند: ای پیغمبر صدیق! از قرآن پیروی کردیم و دستورهای آن را اطاعت و به احکامش عمل نمودیم و نام عترتت را زنده و گرامی نموده و با آن‌ها دوستی نموده و خود و قبورشان را زیارت می‌نمودیم و از آن‌ها یاری می‌کردیم تا جایی که خونهای خود را در راه نصرت و احیا و زنده کردن طریق حق آن‌ها، ایثار و جانفشانی نمودیم. می‌گویم وارد بهشت شوید با صورت و چهره‌های سفید در حالی که سیراب هستید بدون غم و اندوه در آن جاویدان باشید، سپس آیه «یوم تبیض وجوه وتسود وجوه»روزی که بعضی از چهره‌ها سفیدرو و بعضی سیاه رو می‌گردند را تا آخر آیه تلاوت فرمود.(1)

اعتراف مخالفین به حقانیت خلافت حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام

ثعلبی یکی از علمای مشهور عامه در تفسیر خود از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله روایت نموده که فرمود: قسم به خدایی که جان در دست قدرت او است! هر آینه بر من وارد می‌شوند کنار حوض، بعضی از کسانی که مصاحب (اصحاب) منند، چون آن‌ها را ببینم، ایشان را از من برانند! من می‌گویم: این‌ها اصحاب منند. جواب گویند: نمی‌دانی بعد از تو چه چیزها بدعت گذاردند، به درستی که ایشان به قهقرا (عقب) برگشتند، یعنی مرتد شدند.(2)

مؤلف ـ طبق حدیث مشهور «انه ارتد الناس بعد رسول اللّه صلی‌الله‌علیه‌و‌آله الا ثلاثة، وقیل اربعة، وقیل سبعة» پس از ارتحال رسول اللّه صلی‌الله‌علیه‌و‌آله مردم مرتد شدند به جز سه نفر (سلمان فارسی، ابوذر غفاری، مقداد) یا چهار نفر یا هفت نفر صحت این حدیث را ثابت می‌کند.

بنابراین این آیه در مورد کسانی است که بعد از حضرت رسالت صلی‌الله‌علیه‌و‌آله کردند