تفسیر ولائی قرآن کریم در اثبات ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام صفحه 48

1- الکافی: ج2 ص53.

2- الارشاد مفید: ج1 ص41؛ بحار الانوار: ج27 ص143.

است. اهل ایمان به اختیار خود اطاعت آن کرده‌اند و کفار به اختیار خود اطاعت نکرده‌اند وآن جماعتی که به اختیار خود گرویده‌اند «اولئک هم المفلحون» ایشان رستگاران از عذاب و رسیدن به مرتبه ثواب هستند و نه غیر ایشان، یعنی رستگاری مخصوص متقیان (شیعیان) و گرفتاری مربوط به اهل کفر و طغیان است.

اعتراف عامه به اینکه علی علیه‌السلام و شیعیان او رستگارند

در کتاب «شواهد التنزیل» از سلمان فارسی روایت شده است که: به حضرت علی بن ابی طالب علیه‌السلام گفتم: «یا ابا الحسن کمتر وقتی بود که من و تو به حضور پیامبر خدا مشرف شویم و پیغمبر خدا به من نفرماید: ای سلمان! این علی و حزب او رستگارند».(1)

إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ سَوَاءٌ عَلَیْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ یُوءْمِنُونَ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم

«در حقیقت کسانی که کفر ورزیدند، چه بیمشان دهی، چه بیمشان ندهی، بر ایشان یکسان است، [آن‌ها] نخواهند گروید».

امام حسن عسکری علیه‌السلام فرمود: «خداوند پس از اینکه مؤمنین (شیعیان) را به خاطر ایمان به نبوت حضرت محمد صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و (پیروی) از ولایت امیرالمؤمنین و ائمه طاهرین علیهم‌السلام مورد مدح و وستایش قرار داده در خصوص کافران فرموده که آن‌ها به آنچه مؤمنین بدان ایمان آورده‌اند ایمان نمی‌آورند، لذا برای آن‌ها یکسان است چه آن‌ها را از عذاب الهی بترسانی یا نترسانی به ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام ایمان نمی‌آورند.(2)