تفسیر ولائی قرآن کریم در اثبات ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام صفحه 526

1- سوره سجده: آیه 21.

2- سوره مدثر: آیه 1.

3- سوره مدثر: آیه 36.

4- سوره برائت: آیه 34.

5- سوره مؤمنون: آیه 77.

6- سوره حجر: آیه 2.

7- مختصر بصائر الدرجات: ص17؛ بحارالانوار: ج53 ص64.

پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود: «فبعزتی حلفت وبجلالی اقسمت انه لا یتوالی علیا عبد من عبادی الا زحزحته من النار وادخلته الجنة، ولا یبغضه عبد من عبادی ویعدل عن ولایته الا ابغضته وادخلته النار فبئس المصیر» قسم می‌خورم به قدرت و بزرگی خود که هیچ بنده‌ای از بندگان من مرتضی علی را دوست نمی‌دارد مگر آنکه او را از آتش دوزخ دور گردانم و داخل در بهشت گردانم، و بنده‌ای از بندگان من اورا دشمن ندارد و از قبول ولایت او روی نتابد مگر آنکه او را دشمن دارم و او را داخل در آتش جهنم گردانم، پس دوزخ بد جایی است.(1)

اعتراف مخالفین به اینکه تنها محبت و دوستی حضرت علی علیه‌السلام موجب ورود به بهشت است

ابن ابی حاتم در ذیل آیه: «کل نفس ذائقة الموت» از علی بن ابی طالب علیه‌السلام روایت کرده که حضرت فرمود: وقتی رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله از دنیا رحلت فرمود و عزاداری به پا شد شخصی نزد ما آمد که صدایش شنیده می‌شد، ولی خودش دیده نمی‌شد، و به ما اهل بیت گفت: «السلام علیکم یا اهل البیت ورحمة اللّه وبرکاته کل نفس ذائقة الموت وانما توفون اجورکم یوم القیامة»، برای هر مصیبتی نزد خدای تعالی پاداش است و برای هر نعمتی که از دست بدهید نزد او پاداش و اثری است و برای هر چه فوت شود جبرانی است، پس بر شما باد که به خدای تعالی و اجرش و جبرانش اعتماد کنید، و تنها به او امیدوار باشید که مصیبت زده واقعی آن کسی است که ثواب خدا را (در اثر ناشکیبایی و ناشکری) از کف بدهد. آنگاه خود علی علیه‌السلام به سایرین فرمود: این خضر بود.(2)

پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمودند به عزت و جلال خودم قسم یاد نمودم که هیچ