تفسیر ولائی قرآن کریم در اثبات ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام صفحه 545

1- علل الشرایع: ج2 ص570؛ وسایل الشیعه: ج26 ص95؛ البرهان: ج2 ص33 با اندک تفاوت.

نیست و این آیه را قرائت فرمود.(1)

پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در آخر خطبه‌ای فرمود: «هر کس یک سال پیش از مردنش توبه کند خداوند توبه او را قبول می‌کند. بعد فرمود: یک سال زیاد است یک ماه. باز فرمود: یک روز و مجددا فرمود: یک ساعت بعد فرمود: یک ساعت هم زیاد است، هر کس پیش از آنکه روح به حلقومش برسد و توبه کند توبه او قبول است».(2)

حضرت صادق علیه‌السلام فرمود: «هرگاه محتضر احوال آخرت را مشاهده کند دیگر توبه او پذیرفته نمی‌شود».

حضرت صادق علیه‌السلام فرمود: «مثل ابوطالب مثل اصحاب کهف است که ایمان را پنهان نموده و اظهار شرک کردند و خداوند به ابوطالب دو اجر عطا خواهد فرمود».(3)

حضرت امام حسن مجتبی علیه‌السلام فرمود: خویشی و قرابت به مشرک نفع میرساند ولی به خدا قسم برای مؤمن نفعش بیشتر است. سپس فرمود: پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله به عمویش ابوطالب در حال موت فرمود: شهادتین اظهار کن تا من روز قیامت شفاعت تو را بنمایم. و این بیان را آن حضرت به عمویش نمی‌فرمود مگر آنکه به ایمان ابوطالب یقین داشت و این اظهار ایمان در آخر عمر مختص به حضرت ابوطالب است و از کسی دیگر پذیرفته نمی‌شود چنانچه خداوند می‌فرماید: «ولیست التوبة للذین یعملون السیئات».(4)

و مخفی نماند که این روایت به صورت ظاهر می‌خواهد ایمان ابوطالب را برای منکرین ثابت کند زیرا آن حضرت این حدیث را به معاویه فرمود و برای امامیه