گذری بر اندیشه دینی در غرب صفحه 11

پیشگاه خدایان فرامی خواندند. واژه Religion، (دین و مذهب) در اصل، به معنای برگزاری آیین های پرستش با دقت دینی بوده است. مهم ترین بخش از کردارها و مناسک این سنت، قربانی کردن بود که در واقع، جوهر دین به شمار می آمد. بعدها با ظهور مسیحیت برخی آیین های مربوط به پرستش رومیان باستان تقویت گردید.(1)

مسیحیت

مسیحیت

واژه «مسیح» به معنای تدهین شده و نجات یافته است. عیسی علیه السلام در زمان هیرود _ پادشاه رومی _ در شهر بیت لحم فلسطین زاده شد. از دوران کودکی او آگاهی چندانی در دست نیست، ولی آنچه معلوم است اینکه در جوانی در شهر ناصره به نجاری مشغول بوده است. به باور مسیحیان، وی در سی سالگی، به دست یحیی بن زکریا _ پیامبر خدا_ غسل تعمید یافت و مانند او به موعظه مردم پرداخت و کم کم پیروانی پیدا کرد که به دوازده تن از شاگردان خاص او حواریون؛ یعنی «سپید جامگان» می گفتند. پیروان مسیح علیه السلام را به دلیل اینکه وی از اهالی شهر ناصره بود، «ناصری» می نامیدند که واژه نصارا جمع عربی آن است. تا زمانی که عیسی علیه السلام تنها به موعظه می پرداخت، روحانیان یهودی (کاهنان) با او کاری نداشتند، ولی آن گاه که او به انتقاد از آنان پرداخت و کارهایشان را زیر سؤال برد، کاهنان یهود به مبارزه با او برخاستند. بنا به اعتقاد مسیحیان، به تحریک یهودیان، سربازان رومی، عیسی علیه السلام را دستگیر کردند و حاکم رومی او را به اتهام اینکه گفته «پسر خداست»، به صلیب کشید.(2)