گذری بر اندیشه دینی در غرب صفحه 45

پیروان این مکتب، تنها خدا را قبول دارند و ادعا می کنند باور به خدا، تنها دین تمام تاریخ بشر بوده است. آنان به پیامبران و آموزه های آنان اعتقادی ندارند. برخی از آنان، حضرت مسیح را نه یک پیامبر، بلکه یک حکیم می دانند که در پی اصلاح امور مردم بوده است.(1)

پی آمدهای مدرنیسم

پی آمدهای مدرنیسم

دوره مدرنیسم، دوره چیرگی بشر بر طبیعت است. بشر در این دوره، توانست با بهره گیری از علوم طبیعی (تجربی) در بیشتر زمینه ها به فن آوری و تکنولوژی بالا، دست یابد. انسان جدید، به کمک تکنولوژی، افزون بر اینکه کره خاکی را مسخر خود گردانید، بر سیاره های دیگر نیز گام نهاد. توان مندی بشر در تولید ابزار، سبب شد که او سرمست از غرور، «دعوی انا الحق» کند. بسیاری از اندیشمندان این دوره، پایان عمر اسطوره بهشت و جهنم را اعلام کردند و گفتند که انسان می تواند به یاری علم و فن آوری، بهشت آرمانی را که ادیان وعده می دادند، در همین جا و روی همین زمین، برای خود بسازد. رواج روح بی دینی و الحاد در اروپای جدید که از ویژگی های انسان مدرن به شمار می آمد، سبب شد بسیاری از مردمان مغرب زمین، از بهشت آسمانی که رسیدن به آن مستلزم رعایت بسیاری از حدود و موازین دینی و اخلاقی بود و از همین رو، دشوار می نمود، دل برکنند و به بهشت زمینی که در آن راه برای تن دادن به خواهش ها و هوس های گوناگون باز بود، دل خوش دارند و چون در آغاز دوره مدرنیسم (سال های آغازین قرن نوزدهم) بسیاری از پی آمدهای شوم مدرنیسم هنوز هویدا نشده بود، اعتقاد انسان مدرن در رسیدن به بهشتی زمینی، باوری عمیق بود.

مدرنیته و ارزش ها

مدرنیته و ارزش ها