گذری بر اندیشه دینی در غرب صفحه 8

زردشتی که در بخش های محدودی از امپراتوری روم پیروانی داشت، بقیه این دین ها، غیرتوحیدی و مبتنی بر پرستش خدایان چندگانه بوده است. «توتم پرستی» که عبارت است از ایمان و احترام به بعضی حیوانات و نباتات؛(1) «انیمیسم»(2) به معنای اعتقاد به ارواح(3) و نیز پرستش مظاهر طبیعت مانند:خورشید، دریا و ستارگان و... در میان قبیله های بربر اروپایی رواج داشت، ولی بیشتر اروپاییان، بت پرست بوده اند.

خدایان دنیای قدیم

خدایان دنیای قدیم

همه ادیان و مذاهب، خدا را وجودی قاهر و آفریدگار جهان و برترین موجود هستی می دانند که قابل پرستش، ستایش و یاری خواستن است. نخستین اقوام بشر هریک از پدیده های فوق بشری را که مسلط بر طبیعت یا یکی از مظاهر آن می دانستند، می پرستیدند و او را بر حسب نر یا ماده بودن، «رب النوع» یا «ربه النوع» می خواندند. در میان جوامع متمدن دنیای قدیم، اعتقاد به پرستش خدایان گوناگون بیش از همه در میان یونانیان و رومیان رواج داشته است.

خدایان یونان باستان

خدایان یونان باستان

بیشتر یونانیان، بت پرست بودند و به خدایان چندگانه اعتقاد داشتند. پرستش مظاهر طبیعت نیز در میان آنها رواج داشته است. تاریخ تمدن یونان، از «هومر» به عنوان نام آورترین حماسه سرای یونانی یاد کرده است. ادبیات حماسی هومر بر اسطوره سازی در باب خدایان استوار است. خدایان هومری، خدایان اشراف غالب و فاتحی هستند که از نظر اخلاقی و ارزشی جای هیچ گونه تعریف و تمجیدی ندارند. چنین خدایانی در

1- محمد جواد مشکور، خلاصه الادیان، ص 22.
2- Animism.
3- همان، ص 27.