تاریخ فلسفه و تصوف صفحه 183

شدید و در تاریکی ها و گمراهی فرو رفتید و از راه هدایت دوری جستید و راه اهل ضلال را در پیش گرفتید.

شما کسانی را پیشوای خود قرار دادیدکه دینشان را بر پایه هوا و هوس و رأی و قیاس بنا کرده اند؛ و روشن است که معالم دین و اصول شرع با هوای نفس و قیاس سازگاری ندارد.

با وجود پیامبرˆ، برای رسیدن به اصول و معارف دینی، رجوع به او لازم است

و پس از او نیز رجوع به حجتی که از ناحیه خدا و رسول منصوب شده واجب است. حجت خدا بعد از رسولˆ دو خلیفه او یعنی قرآن و اهل بیت اوست. جایز نیست از آن دو بازمانده تعدّی شود و کسی که از آن ها تجاوز کند گمراه شده است. خدای تعالی می فرماید:

]قَدْ بَیَّنَا لَکُمُ الآیَاتِ إِنْ کُنْتُمْ تَعْقِلُونَ[ ؛(1)

ما نشانه ها را برای شما بیان کردیم، اگر تعقل کنید.

]وَأَکْثَرُهُمْ لَایَعْقِلُونَ[ ؛(2)

بیشترشان تعقل نمی کنند.

]وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکُمْ فَمَنْ شَاءَ فَلْیُؤْمِنْ وَمَنْ شَاءَ فَلْیَکْفُرْ[ ؛(3)

بگو حق از پروردگارتان است. پس هر که بخواهد، ایمان بیاورد؛ و هر که بخواهد، کافر شود.

حضار همه منقلب گشته به محروق نگاه می کردند. محروق هم، در حالتی که دیده به آسمان دوخته بود و زانوها را در بغل داشت، قطرات اشک به گونه هایش می نشست.

1- آل عمران (3)، آیه 118.
2- المائده (5)، آیه 103
3- الکهف (18)، آیه 29.