تاریخ فلسفه و تصوف صفحه 2

و رسیدن به توحید حقیقی و إثاره عقول مردم نازل شده بود، در جهت تفرقه بین مردم

و مجادله و دورشدن آنان از هدایت مورد استفاده قرار گرفت.

این همه در حالی است که اهل بیت عصمت و طهارت‰ بر خلاف تمام روش های بشری، انسان را به معرفت فطری خود متذکر می گردانند و او را از هر گونه توهم و تشبیه درباره خداوند منع می کنند. وقتی انسان معترف است که امکان احاطه بر خداوند ندارد، عقلا جایز نیست که افکار خود را در رابطه با او جولان دهد، لذا بر اساس آگاهی اش بر توحید فطری، او را مباین با جمیع مخلوقات می یابد.

کتاب تاریخ فلسفه و تصوف یا مناظره دکتر با سیاح پیاده یکی از آثار گرانسنگ مرحوم محدّث و فقیه خبیر آیت الله حاج شیخ علی نمازی شاهرودی به زبان فارسی است که در آن با استناد به فرامین و تربیت های استفاده شده از کلمات اهل بیت عصمت و طهارت ‰، نادرستی راه های رفته و نرفته بشری از جمله در فلسفه و تصوف را نموده است. به جهت تسلط بالای علامه نمازی بر معارف اهل بیت و استدلال های عقلی، ایشان در ضمن این مباحث به تأویل های که فلاسفه و عرفا در تطبیق بافته های خود بر الفاظ قرآن و احادیث تحمیل کرده اند، نیز پاسخ داده است.

شایسته است پیش از اشاره به محتوای مباحث کتاب، گزارش کوتاهی از شرح حال

و ویژگی های شخصیتی و اندیشه های معارفی مؤلف آن طرح گردد.

شرح حال مولف

شرح حال مولف(1)

آیت الله حاج شیخ علی نمازی شاهرودی در سال 1333 هجری قمری و در خانواده ای مذهبی و اهل علم به دنیا آمد. پدر ایشان مرحوم حاج شیخ محمد بن اسماعیل نمازی شاهرودی از علمای به نام شاهرود بود که اجازه اجتهاد خود را از مرحوم سید ابوالحسن