تاریخ فلسفه و تصوف صفحه 217

خدای متعال می فرماید:

]فَإِذَا رَکِبُوا فِی الْفُلْکِ دَعَوُا اللهَ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَی الْبَرِّ إِذَا هُمْ یُشْرِکُونَ[ ؛(1)

هنگامی که بر کشتی سوار می شوند، خدا را با اخلاص می خوانند

و چون به خشکی نجاتشان داد، مشرک می شوند.

]وَإِذَا غَشِیَهُمْ مَوْجٌ کَالظُّلَلِ دَعَوُا اللهَ مُخْلِصینَ لَهُ الدِّینَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَی الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَمَا یَجْحَدُ بِآیَاتِنا إِلَّا کُلُّ خَتَّارٍ کَفُورٍ[ ؛(2)

هنگامی که موجی چون توده های ابر آنان را فرا گیرد، خدا را بخوانند و دین خود را برای او خالص کنند؛ و چون نجاتشان داد و به خشکی رساند، برخی از آنان میانه رو هستند. نشانه های ما را جز هر خائن ناسپاس انکار نمی کند.

]قُلْ أَرَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذَابُ الله أَوْ أَتَتْکُمُ السَّاعَهُ أَغَیْرَ الله تَدْعُونَ إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ * بَل إِیَّاهُ تَدْعُونَ فَیَکْشِفُ مَا تَدْعُونَ إِلَیْهِ إِنْ شَاءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِکُونَ[ ؛(3)

[ای پیامبر به کافران] بگو: اگر عذاب خدا شما را در رسد، یا رستاخیز شما را دریابد اگر راستگویید کسی غیر از خدا را می خوانید؟! بلکه فقط او را می خوانید و اگر او بخواهد، آنچه را برای آن می خوانید از شما برطرف می کند و آنچه را شریک او قرار می دهید فراموش می کنید.

1- العنکبوت (29)، آیه 65.
2- لقمان (31)، آیه 32.
3- الانعام (6)، آیات 40 41.