تاریخ فلسفه و تصوف صفحه 78

آیا این سوره شریفه برای مسلمانان کافی نیست که بطلان این طریقه را بفهمند؟! اهل ایمان باید قرآن را حجت قرار دهند و عقاید خود را به قرآن و روایات متواتر عرضه کنند و به محکمات آن چنگ زده متشابهات آن را بر محکماتش حمل نمایند چنان که در خود قرآن و روایات دستور داده اند(1) نه آن که به بعضی از متشابهات تمسک کرده آن را به رأی و فکر خود تأویل نمایند و از محکمات و ضروریات دست بردارند.

مسلمان عاقل و دین شناس معتقد است به این که پیامبرˆ خاتم پیامبران و بهترین و کامل ترین مخلوق ها است و به تمام شرق و غرب عالم مبعوث گردیده و می گوید:

ای اهل عالم، تمام شما باید از من پیروی کنید و از نور هدایت من روشنایی پیدا کنید؛ که بدون من، گمراه می شوید. قرآن بر من فرود آمده تا با آن شما را از تاریکی های گمراهی بیرون آورده در نور هدایت وارد سازم و اختلاف های دانشمندان بشر را از میان بردارم و آنان را به حقایق موجودات، همان طور که در واقع هست، برسانم.

آیا هیچ مسلمانی می تواند احتمال دهد که پیامبرˆ کلمات و عقاید دانشمندان دنیا را که قبل از اسلام می زیسته اند، نمی دانست و خداوند به او خبر نداده بود؟! واضح است که پیامبرˆ همه آنچه گذشته و آنچه در آینده خواهد شد، تا روز قیامت می داند. آیا ممکن است که پیامبرˆ در مقابل گفتارهای مختلف علمای بشر ساکت باشد؛ با آن که برای رفع اختلاف و تعلیم علوم و معارف بر حق الهی مبعوث شده است؟!

و آیا می شود پیامبرˆ همه مطالب آن ها را تأیید کند و آن ها را پایه و اساس دین خود قرار دهد؟! در این صورت، او از جانب خدا چه علم تازه ای آورده است؟! پیداست که چنین نیست؛ بلکه ایشان علم الهی تازه در مقابل علوم قدیم بشری آورده است. قرآن که برای هدایت بشر فرود آمده، علم آن نزد پیامبرˆ و خلفای اوست و مردم، اگر هدایت می خواهند، باید از آن ها پیروی کنند و از پس مانده های یونانیان دست بردارند و ببینند قرآن چگونه آنان را هدایت می کند.