تاریخ فلسفه و تصوف صفحه 91

امام صادق† فرمود:

خداوند عز و جل خود را از افعال بندگانش منزه کرده است.(1)

حضرت رضا† فرمود:

کسی که خدا را به خلق تشبیه کند او را نشناخته است؛ و کسی که گناهان را به او نسبت دهد او را عادل ندانسته است.(2)

رسول خداˆ می فرماید:

پنج طایفه در آتش عذاب خواهند شد و آتش غضب از آنان خاموش نشود:... طایفه ای که گناهی انجام می دهند و آن را به خدا نسبت می دهند.(3)

همه شما آقایان قضیّه مجلس ابن زیاد را با اهل بیت سیدالشهدا† شنیده اید که ابن زیاد در آن مجلس به حضرت زینب کبری دختر امیرالمؤمنین† رو کرد و گفت:

الحمد لله که خداوند شما را رسوا کرد و شما را کشت و خبرهای شما را دروغ قرار داد. جناب زینبƒ قول او را رد کرد. پس از آن، ابن زیاد به امام سجاد† رو نمود و گفت: (این کیست؟ آن حضرت فرمود: «من علی بن حسین هستم.» ابن زیاد گفت:)(4) علی بن حسین را خداوند در کربلا کشت. حضرت، بر اثر این جسارتی که پسر زیاد به خدای تعالی کرد و ستم و قتل و غارت خود و لشکریانش را به خداوند نسبت داد، او را بی جواب نگذاشت و فرمود: «او برادر من بود و مردم او را کشتند.» پسر زیاد گفت: بلکه خداوند او را کشت. حضرت

1- بحارالأنوار، ج3، ص194 (باب پنجم از کتاب التوحید).
2- بحارالأنوار، ج5، ص29، ح34 (باب اول از ابواب العدل از کتاب العدل و المعاد).
3- بحارالأنوار، ج5، ص60، ح112 (باب اول از ابواب العدل) در حدیث (رجل) می باشد.
4- اعلام الوَری، ص252.