خطر مادی شدن دین صفحه 103

آری اطلاعات دینی لازم است ولی کافی نیست. اگر با توجه به علمی که نسبت به حقایق عالم معنا پیدا می کنیم در وجود انسان تحول ایجاد نشود هنوز دنیا و امور مادی را اصل گرفته ایم و جهت جان را تغییر نداده ایم و ناخودآگاه دین را به عنوان وسیله ای جهت دنیاداری پذیرفته ایم، در این صورت طعم دین داری به جان ما نمی نشیند تا جذبه های دنیا رو به ضعف و سردی بگذارند زیرا آن کسی که دلش به دنیاست، دنیا را برای خود زیبا می کند هر چند الفاظی که به کار می برد الفاظ دینی باشد، در آن صورت خدا را هم برای دنیای خودش می خواهد، این ها کجا و آن ها کجا که خداوند درباره شان فرمود: «رِجَالٌ لَّا تُلْهِیهِمْ تِجَارَهٌ وَلَا بَیْعٌ عَن ذِکْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاهِ وَإِیتَاء الزَّکَاهِ یَخَافُونَ یَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِیهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ»؛(1) مردانی که نه تجارت و نه داد و ستدی آنان را از یاد خدا و برپا داشتن نماز و دادن زکات به خود مشغول نمی دارد و از روزی که دلها و دیده ها در آن زیرورو می شود می هراسند.

انسان موظف است نگاه خود به عالم غیب و معنویت را روز به روز تقویت کند تا دینداری اش تبدیل به عادت نشود و از دینداری و نشاط قلبی بی بهره نماند تا مجبور شود با دینِ مادی شده خود را مشغول کند.

ریشه ی بحران معنویت

جامعه وقتی گرفتار بحران معنویت می شود که مردم یا به کلی بی دین اند و یا با دین مادی شده عمر خود را می گذرانند، در آن صورت