خطر مادی شدن دین صفحه 125

ماده نزدیک شود به همان اندازه به کثرت نزدیک شده و در بی انسجامی و اضمحلال قرار می گیرد.(1)

قرآن نیز وقتی آخر عمرِ ملت ها و اقوامی که روبه روی انبیاء ایستاده اند را بیان می کند به دو چیز اشاره دارد، یکی این که تا اجل آن ها به سرنیامده به آن ها فرصت داده می شود، دیگر این که به جهت مقابله با توحید هلاک می شوند و هیچ بهره ای از فرصتی که در اختیار آن ها قرار داده شد نمی برند. در سوره ی هود علیه السلام به صورتی مشخص تر خصوصیات جریان هایی که مقابل انبیاء ایستادند را بیان می کند، می بینید که زندگی آن جریان ها جز نظر به دنیا و شهوت و عالم ماده چیز دیگری نیست. آن ها به حضرت نوح علیه السلام می گویند: «مَا نَرَاکَ إِلاَّ بَشَرًا مِّثْلَنَا»؛(2) ما تو را مثل خودمان یک بشر می دانیم و به تعالی روحی تو به عنوان پیامبر معتقد نیستیم. حرف هایشان شدیداً حسّی و صوری و منقطع از آسمان معنویت است، در حالی که حرف پیامبران نظر به وحدت حقی است که در عالم جاری است و نظر به عبودیت و بندگی افراد دارد و توصیه می کنند: «أَن لاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ اللّهَ»؛(3) جز خدا را عبادت نکنید.

تمدن غربی با توجه به خصوصیاتی که دارد از جمله مصادیق همان تمدن هایی است که در طول تاریخ به انتهای هلاکت بار خود رسیدند و