خطر مادی شدن دین صفحه 133

سرنوشت ملتی که به کثرت بگراید. و این است معنی ارتباطِ هلاکت تکوینی با هلاکت تشریعی و ارتباط بین نظام هستی با انتخاب انسان. یعنی آن جا که فرمود: اجل ملتی را نمی توان جلو و عقب انداخت، به سنت تکوینیِ سرآمد یک تمدن نظر دارد و آن جا که می فرماید: «إ لاّ وَ اَهْلُهَا ظالِمُون»؛ نظر به جریان تشریعی هلاکت اقوام دارد که سرآمد تکوینی آن ها با هلاکت همراه بوده و نتوانسته اند از فرصتی که در اختیارشان بوده استفاده ی لازم را ببرند.

جایگاه تمدن غربی

از جمله نکاتی که باید توجه داشت این است که حیات دنیائی برای پروریدن است و نه برای بودن و ماندن و هر تمدنی که بخواهد حیات دنیا را برای بودن انتخاب کند ضد سنت جاری در هستی اراده کرده است و گرفتار هلاکت می شود. دیگر این که این جهان برای امتحان است و امتحان به معنای رفاه نیست. در راستای این دو نکته جایگاه تمدن جدید را می توان تحلیل کرد که این تمدن بر اساس ملاک های قرآنی نه تنها به انتهای حیات خود نزدیک شده، بلکه حیات آن به هلاکت منجر می شود و لذا است که باید از آن فاصله گرفت و با پایه ریزی تمدن اسلامی، بهترین جایگزینی را نسبت به تمدن غربی انجام داد. تمدن غربی نمونه ای از تمدن هایی است که به جهت ظلمشان هلاک شدند و نتیجه ای برای ادامه ی حیاتِ بعد از خود باقی نمی گذارند، مثل انسان مؤمن و انسان کافر که هر دو در یک زمان مرگ شان بالاخره می رسد ولی یک نوع بودن