خطر مادی شدن دین صفحه 146

ما در شرایطی هستیم که اگر شرایط جامعه ی خود را مطابق احکام اسلام قرار دهیم در فرصت داده شده آنچه باید برای ابدیت خود به دست آوریم، به راحتی به دست خواهیم آورد و زحماتمان ضایع نمی شود و خودمان نیز نفله نمی شویم. یزید و امام حسین علیه السلام هر دو فرصتِ داده شده را طی کردند ولی همیشه سنت امام معصوم علیه السلام می ماند هرچند خود امام معصوم به عنوان شخص نمی ماند. دین الهی تضمین می کند که اگر تمدن جامعه ای دینی شد تلاش های افرادِ آن جامعه ضایع و بی نتیجه نگردد و اگر جامعه عین اسلام شد دیگر تا قیام قیامت می ماند.

راه به ثمررساندن حیات

باز برگردید به آخر آیه ی مورد بحث که به ما می فرماید: «وَلَهَا کِتَابٌ مَّعْلُومٌ»؛ برای هر جامعه ای کتاب و سرنوشت مشخصی هست. پس انتظار زود نابود شدن تمدن های ظالم را نداشته باشید، آنچه حتمی است هلاکت آن جوامع است و این که نتیجه ای از فعالیت های خود نصیبشان نمی شود. پیام آیه به انسان ها آن است که سعی کنند در فرصت پیش آمده از آنچه بر کیفیت حیات آن ها می افزاید استفاده کنند و با دینداری در اردوگاه مقابله با ظلم عضو شوند و حیات خود را به ثمر برسانند.

قرآن می فرماید: «وَلَوْ یُؤَاخِذُ اللّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِم مَّا تَرَکَ عَلَیْهَا مِن دَآبَّهٍ وَلَکِن یُؤَخِّرُهُمْ إلَی أَجَلٍ مُّسَمًّی فَإِذَا جَاء أَجَلُهُمْ لاَ یَسْتَأْخِرُونَ سَاعَهً وَلاَ یَسْتَقْدِمُونَ»(1) اگر خداوند مردم را به جهت ظلمشان می گرفت و هلاک