خطر مادی شدن دین صفحه 152

1- سوره ی مائده،آیه ی 48.

گر نه گل از خار و خار از گل چرا

هر دو اندر جنگ و اندر ماجرا

یا نه جنگ است این برای حکمت است

همچو جنگ خر فروشان صنعت است

یا نه این است و نه آن حیرانی است

گنج باید جست این ویرانی است

خدا به اعتباری عالم را در تضاد اندیشه ها قرار داده تا ما گنج پیدا کنیم، به تعبیر آیه ی فوق «فَاسْتَبِقُوا الخَیْرَاتِ»؛(1) پس در چنین شرایطی به سوی نیکی ها سبقت بگیرید. رفت و آمد تمدن ها برای به کیفیت رساندن زندگی زمینی است تا این که بستری فراهم شود و حیات انسان ها اگر بخواهند به گنجِ معنا و معنویت نایل شود.

ابتدا باید تصورمان را از دنیا تصحیح کنیم تا بتوانیم در این دنیای به ظاهر ویران، به گنجِ معنا و معنویت دست یابیم. دنیا یک لیوان شربت خالص یا یک لیوان سرکه ی خالص نیست بلکه سرکنگبین است، یعنی مخلوطی از سرکه و شکر، این طور نیست که دنیا را طوری ساخته اند که به کام ساکنان زمین بگردد و هیچ ویرانی و سختی در آن نباشد و آن طور هم ویران نیست که امکان به تعالی رسیدن در آن نباشد قصّه ی دنیا به تعبیر مولوی قصه ی سرکنگبین است که ترکیبی از سرکه و شکر است. می گوید:

قهرِ سرکه،

لطف، همچون انگبین

کاین دو باشد رکن

هر سرکنگبین

یعنی قهر خدا مثل سرکه و لطف خدا مثل شکر، در سرکنگبین جمع می شود. حالا اگر سرکه ی دنیا زیاد شد خدا شِکرش را زیادتر می کند و