خطر مادی شدن دین صفحه 54

1- معنویت تشیع، ص 39.

2- همان، ص 39.

آفات اعتقاد به حلول

نتیجه ی چنین کاری که در مسیحیت انجام شد عاملی گشت تا بذر یک نوع مادیتِ صددرصد ضد معنویت در نهاد مسیحیت کاشته شد. عجیب این که کلیسا به همین اندازه از «حلول» - که در مورد حضرت مسیح قایل بود - قناعت نکرد، بلکه همان حلول را به خود تطبیق داد و خود را به جای مسیح فرض نمود و فرمانروای بی چون و چرای جامعه ی مسیحیت شد و لذا بحث آزاد در تعالیم دینی ممنوع شد و محکمه ی تفتیش عقاید به وجود آمد، کلیسا توبه ی هر گناه کاری را که می خواست قبول می کرد و برای هرکس که می خواست ورقه ی آمرزش صادر می نمود، غافل از این که هر طریقه و رژیمی - اگرچه طریقه ی دینی باشد- همین که خاصیت مادیت به خود گرفت و اتصال مقررات آن از عالم معنویت منقطع شد، جبراً وارد جریان جهان مادی شده و محکوم قوانین طبیعت می گردد و مانند سایر پدیده های مادی، عمری خواهد داشت و حالات مختلف کودکی و جوانی و پیری را طی خواهد کرد و روزی خواهد مُرد. آنچه مرگ ندارد معنویات است، این است که کلیسا قدرت دهشتناک خود را از دست داد و مردم برای فرار از کلیسا گرفتار گرداب بی دینی و مادیت شدند که از سال ها قبل در متن کلیسا رسوخ کرده بود و دین را به امور تشریفاتی بی روح تبدیل کرده بودند.

قرآن شریف به مسلمین توصیه می کند هرگز با جامعه های غیر اسلامی یعنی جامعه ی مشرک و جامعه ی اهل کتاب، امتزاج روحی برقرار نسازید. قرآن در پیش بینی های خود تلویحاً اشاره می کند که جامعه ی اسلامی