نظام خانواده در اسلام صفحه 12

وجودشان در گردونه خودداری از هر آلودگی است ، نیازهایشان بسیار سبک ، و هر خیری از آنان توقع می رود ، و همگان از شّر آنان ایمنند .

در هر صورت آنان که دست اندرکار ازدواجند ، باید از توقعات بیجا ، تحمیل امور خارج از طاقت ، پیروی هوا و هوس ، افتادن در بند عادات و رسوم غلط ، چشم هم چشمی نسبت به دیگران ، و سخت گیری در تمام امور نکاح بپرهیزند ، و بنای ازدواج را از ابتدا بر پایه تقوا ، خیر و صلاح ، سهولت و آسان گیری و محض جلب خوشنودی حضرت حق قراد دهند .

و چون امر ازدواج صورت گرفت بر مرد است که با همسری که قبلا به عنوان ازدواج او را دیده و پسندیده و با او پیمان زناشوئی بسته به زندگی با او ادامه دهد و ضامن بقای مودّت و رحمت الهی که بین آن دو برقرار شده باشد ، و بر زن است که با شوهر خود که او را قبل از عقد به عنوان نکاح ملاقات شرعی کرده و وی را پذیرفته از در سازش و آسان زندگی کردن برآید ، و حقوق او را درتمام زمینه ها رعایت کند .

حفظ شئون در گرو مهریه زیاد ، مجالس پرخرج ، کثرت مهمان ، و پیاده کردن رسم و رسوم بیجا و غیر موافق با منطق ، و سختگیری در شرایط نیست ، حفظ شئون به انتخاب هم کفو ، رعایت برنامه های ساده و سهل ، مراعات اخلاق اسلامی از حانب

دو خانواده ، و رعایت حقوق الهی و انسانی از جانب زن و شوهر نسبت به یکدیگر ، و تداوم دادن به مهر و محبت ، و عشق و رأفت از جانب مرد و زن برای بقاء زوجیت ، و دور ماندن زندگی از جنجال و آشوب و عوامل بیماریهای عصبی و روانی است .

زندگی زن و شوهری چون امیرالمؤمنین و فاطمه زهرا سلام الله علیهما برای هر مرد و زن مسلمان بهترین درس زندگی است .

فاطمه(علیها السلام) باعث آرامش افراد خانواده ، بخصوص همسر بزرگوار خود ، برقرار کننده زمینه های زندگی در خانه ، و علی(علیه السلام) نمونه اعلای همسرداری ، و پدری مهربان و مربّی برای فرزندان ، و معاونی دلسوز در امور خانه و خانواده بود .

او در برنامه های عادی خانه از نظافت ، خمیر کردن آرد ، کمک به بچه داری ، اِبا و امتناعی نداشت .

او نمی گذاشت به همسرش در انجام امور خانه سخت بگذرد ، و تمام امور زندگی انجامش با فاطمه(علیها السلام) باشد .

بر زن و شوهر واجب است حقوق یکدیگر را رعایت کنند ، و در تمام شئون زندگی یار و مددکار هم باشند ، و تصور نکنند ظلم و ستم فقط به اعمال امثال فرعون و نمرود و طاغیان تاریخ گفته می شود ، بلکه هر عملی که بناحق باعث رنجش خاطر دیگری شود ظلم است ، و خداوند ظلم و ظالم را دوست ندارد ، و از هر گونه تجاوزی گرچه اندک از هر کسی که باشد بیزار است .