نظام خانواده در اسلام صفحه 464

انسانی که خود را بنده خدا می داند ، و تمام نعمت هائی که از آن بهره مند است از خدا می داند ، و همه را بهتر از خود به حساب می آورد ، و خلق را بندگان حق می شمارد ، و به حقیقت برای خود در این پهن دشت هستی چیزی قائل نیست ، غرق در فروتنی و تواضع است .

مردی که زن را بنده خدا می داند ، فرزندانش را مملوک حق می بیند ، خود را

خادم آنان به حساب می آورد ، زن و بچه را امانت حق در دست خود می نگرد ، غیرفروتنی و تواضع نسبت به آنان ندارد .

زن وقتی غرور و کبر نداشته باشد ، در مقابل شوهر حسب و نسبت و موقعیت خانوادگی خود را به حساب نیاورد ، علم و دانشش را چیزی نبیند ، مدرک را موجب سرافرازی حقیقی ننگرد ، البته نسبت به شوهر و اهل خانه فروتن و متواضع است . فرزندان عاقل نسبت به پدر و مادر غیر کُرنش و فروتنی ، و خضوع و تواضع برنامه ای ندارند .

تواضع عزت و شرف ، و بزرگی و کرامت می دهد ، تواضع سربلندی و سرفرازی می آورد ، تواضع خانه را گرم و با حال و با صفا نگه می دارد ، تواضع جلب محبت می کند ، پیوند خانوادگی را محکم می کند .

متکبّر باید بداند احدی ، حتی زن و بچه خریدار تکبر نیستند ، و روح آنان کبر را دفع و متکبر را از چشم آنان می اندازد .

حضرت عسگری (علیه السلام) فرمود :

. . . وَ مَنْ تَواضَعَ فِی الدُّنْیا لاِِخْوانِهِ فَهُوَ عِنْدَ اللّهِ مِنَ الصِّدّیقینَ وَ مِنْ شیعَهِ عَلِیِّ بْنِ اَبیطالِب (علیه السلام) حَقّاً . [158]

کسی که در دنیا نسبت به برادران ایمانی خود متواضع باشد ، در نزد حق از صدّیقین ، و به حقیقت از شیعیان علی بن ابیطالب (علیه السلام) است .

امام صادق (علیه السلام) از پدرانش روایت می کند :