مدیریت و فرماندهی در اسلام صفحه 111

ب آنها که در مقطعهای خاصّی که نیازمند به فداکاری است، ایثار و فداکاری از خود نشان داده اند.

ج آنها که برای پیشرفت تشکیلات دست به ابتکار خاصّی زده اند.

د آنها که خطر مهمّی را از سازمان و تشکیلات دفع کرده اند.

ه آنها که در غیاب مدیر و فرمانده، همچون حضور او، برنامه ها را دقیقاً اجرا می کنند.

و آنها که توطئه هائی را کشف و به موقع، خنثی می کنند.

خلاصه، هیچ خدمت مهمّی نباید از نظر مدیران و فرماندهان مخفی بماند و تشویق را در این مواقع باید در متن کار خود قرار دهند.

جنبه های منفی تشویقها

باید به هوش باشیم که تشویقها به صورتی انجام نگیرد که مفاسد زیر را به بار آورد:

1 تشویق نباید به کیفیّتی باشد که مایه غرور و غفلت تشویق شونده، یا خاموش شدن شعله فعّالیّتها و نظم و انضباط او گردد.

2 اساس تشویقها باید بر جنبه های معنوی باشد; تا به افراد شخصیّت والا دهد; امّا این بدان معنا نیست که از تشویقهای مادّی بکلّی چشم پوشیده شود.

3 تشویق یک فرد نباید مفهوم مخالفی برای دیگران باشد، و مایه تحقیر و توهین آنها گردد; و این از کارهای ظریف و دقیقی است که ذوق و سلیقه مدیران و فرماندهان ضامن اجرای آن است.

4 تشویق نباید پرخرج و دارای هزینه فراوان باشد; زیرا اوّلاً محور شخصیّت و افتخار را از مسائل معنوی به مادّی می کشاند، و ثانیاً عملاً در مورد افراد کمی