مدیریت و فرماندهی در اسلام صفحه 159

وَیَنْبُو عَلَی الاَْقْویاءِ

وَمِمَّنْ لایُثیرُهُ الْعُنْفُ

وَلایَقْعُدُ بِهِ الضَّعْفُ

ثُمَّ الْصَقْ بِذَوِی المُرُوؤاتِ وَالاَْحْسابِ وَأَهْلِ الْبُیُوتاتِ الصّالِحَهِ، وَالسَّوابِقِ الْحَسَنَهِ، ثُمَّ أَهْلِ النَّجْدَهِ، وَالشَّجاعَهِ وَالسَّخاءِ وَالسَّماحَهِ(1):

فرمانده سپاهت را کسی قرار ده که واجد این شرایط باشد:

1 از همه آنها نزد تو نسبت به خداوند و پیامبر و امام دلسوزتر و خیرخواه تر!

2 از همه آنها پاکدامن تر!

3 از همه عاقل تر و هوشیارتر!

4 از کسانی باشد که دیر به خشم من آیند!

5 و به موقع عذر می پذیرند!

6 از آنها که نسبت به مستضعفان رؤوف و مهربانند!

7 و در مقابل زورمندان و مستکبران قویّ و انعطاف ناپذیر!

8 از کسانی که حوادث سخت آنها را از جا به در نمی برد!

9 هرگز ضعف و زبونی آنها را به زانو در نمی آورد!

10 به سراغ کسانی

رو که از خانوده های اصیل، نجیب، با شخصیّت، صالح،

خوش سابقه، با شهامت، شجاع و سخاوتمند هستند!

از بررسی این صفات این نکته به خوبی روشن می شود که اسلام تا چه حد مسؤولیّت فرماندهی و مدیریّت را حسّاس می داند، و تا چه اندازه شرایط آن را سنگین; به همین دلیل، آنها که در این مشاغل قرار می گیرند باید برای تطبیق خود بر این معیارها و ارزشها تلاش و کوشش کنند، یا اگر خود را واجد آن نمی دانند شجاعانه کنار روند!

پاورقی

1 نهج البلاغه، نامه شماره 53.