مدیریت و فرماندهی در اسلام صفحه 96

فرمود: مانند تو در میان ما

یک نفر بیشتر نیست; اگر می توانی در میان لشگر دشمن اختلاف بیفکن که جنگ مجموعه ای از نقشه های پنهانی است!

«نعیم بن مسعود» طرح جالبی ریخت; به سراغ یهود «بنی قُرَیْظه» آمد که در جاهلیّت با آنها دوستی داشت، و گفت: ای «بنی قُرَیْظه»! می دانید که من نسبت به شما علاقه مندم.

گفتند: راست می گوئی، هرگز تو را متّهم نمی کنیم.

گفت: طائفه «قریش» و «غَطَفان» مثل شما نیستند، این شهر، شهر شماست; اموال و فرزندانتان در اینجاست; و هرگز قادر نیستید از اینجا نقل مکان کنید; امّا قریش و طایفه غَطَفان تنها برای جنگ با محمّد(صلی الله علیه وآله وسلم) و یارانش آمده اند، و شما از آنها حمایت کرده اید، در حالی که شهر آنها جای دیگر است، و اموال و زنانشان در غیر این سرزمین است; آنها اگر فرصتی دست دهد غارتی می کنند و با خود می برند، و اگر مشکلی پیش آید به شهرشان باز می گردند، و شما تنها در این شهر می مانید و محمّد! مسلّماً به تنهائی قادر به مقابله با او نیستید; شما دست به اسلحه نبرید تا از «قریش» و طایفه «غَطَفان» وثیقه ای بگیرید; آنها باید گروهی از اشراف خود را به عنوان گروگان به شما بسپارند که در جنگ کوتاهی نکنند و تا آخرین مرحله بایستند!

یهود «بنی قریظه» این پیشنهاد را پسندیدند.

«نعیم» مخفیانه به سراغ «قریش» آمد; به ابوسفیان و گروهی از رجال قریش گفت:

شما مراتب دوستی مرا نسبت به خودتان خوب می دانید; مطلبی به گوش من رسیده است که خود را موظّف به ابلاغ آن می دانم، تا مراتب خیرخواهی

را انجام داده باشم; امّا خواهش من این است که از من نقل نکنید!