مدیریت و فرماندهی در اسلام صفحه 98

هنگامی که این خبر به «قریش» و «غَطَفان» رسید، گفتند: به خدا سوگند معلوم می شود «نعیم بن مسعود» راست می گوید، خبری در کار است!

آنها رسولانی به سوی یهود فرستادند و گفتند به خدا یک نفر را هم به شما نخواهیم داد، اگر مایل به جنگ هستید، آماده ایم!

«بنی قُرَیْظه» وقتی از ماجرا آگاه شدند گفتند که «نعیم بن مسعود» حرف حقّی می زد، اینها قصد جنگ ندارند حیله ای در کار است; می خواهند غارتی بکنند و به شهرهای خود باز گردند; و شما را در برابر محمّد(علیه السلام) تنها بگذارند; پیام دادند که حرف همان است که گفتیم; تا گروگان نسپارید، جنگ نخواهیم کرد! قریش و غَطَفان هم بر سر حرف خود اصرار ورزیدند و در میان صفوف آنها اختلاف افتاد و در همان اوقات بود که شبانه طوفان سرد شدیدی در گرفت، آنچنان که خیمه های آنها را به هم ریخت و ظرفهای غذا را از روی اجاق به روی زمین انداخت.

همه این عوامل دست به دست هم داد، قریش دست و پا را جمع کردند و فرار را برقرار ترجیح دادند; به گونه ای که حتّی یک نفر از آنها در میدان جنگ باقی نماند!(1)

بدون

شک، استفاده از چنین روشهائی بدون داشتن اطّلاعات وسیع از وضع دشمن و زمینه سازیهای قبلی ممکن نیست.

ویژگیهای یک سازمان اطّلاعات اسلامی

گفتیم هر «مدیر» و «فرمانده» باید از حوزه مدیریّت و فرماندهی خود اطّلاعات کافی داشته باشد و از رویدادهائی که به نحوی با تشکیلات او مربوط است دقیقاً مطّلع گردد، تا بتواند مواضع خود را برای رسیدن به اهدافی که دارد مطابق آن تنظیم کند.

پاورقی

1 مغازی «واقدی»، ص 480 سیره «ابن هشام»، ج 3، ص 240 سیره «حلبی» ج 2، ص 346.