اسلام همان اسلام است صفحه 19

اسلام می خواهد, مسلمانان در سایه رحمت و رأفت و قوانین حکیمانه و عادلانه اش, سروری, پیشوایی, بزرگی و عظمت یافته, رهبریِ ملت ها را در دست گیرند . و برای تحقّق این مهم آنان را امر فرموده که با یکدیگر وحدت و یکپارچگی وبرادری داشته در راه تشکیل امتِ واحده گام بر دارند, و نیز ایشان را از تفرقه و از هم گسستن منع فرموده است .

مسلمانان نیز , دستورات اسلام مبنی بر یگانگی و برادری و امت واحده را گردن نهاده از تفرقه و جدایی خودداری می کردند . و بدین ترتیب همان گونه که اسلام برای آنان می خواست سروری جهان و رهبری ملت ها را در دست داشتند, در حالی که امروزه پس از آن که مسلمانان اوامر اسلام در این زمینه را واگذاشته و بر عکس گِرد مَنهیّات دین گشتند؛ زیر دست و دنباله رو, ستم کش و ظلم پذیر, بیچاره و آواره, و خوارتر و نگون بخت تر از بردگان شده اند, و این سزای روی برتافتن مسلمانان از تعالیم مترقی اسلام است .

پس همان طور که گفته شد مسلمانان صدر اسلام, مقررات اسلامی را مو به مو اجرا می کردند و این آیه قرآن را سر لوحه کار خویش قرار می دادند که می فرماید : (و إن هذه أُمتکم أمه واحده و أنا ربکم فاتقون)1

و بر این اساس بود که نه از تفاوت های قومی و قبیله ای خبری بود و نه از مرزهای جغرافیایی و درگیری های مرزی, گرچه مسلمانان در گستره سرزمین های اسلامی, حکومت های متعددی داشتند2 امّا متصرّفات متعدد آنان بر اساس یک حکومتِ مرکزی اداره می شد, و لذا مسلمانان با آزادی کامل در پهنه سرزمین اسلامی سفر می کردند و به آسانی ازدیاری به دیار دیگر می رفتند بی آن که نیاز به گذرنامه و خروجی و أمثال آن داشته باشند .

نمونه ای از امتِ واحده

این جانب شصت سال پیش از این, شخصاً نمونه هایی از این مظاهر اسلامی که قرآن به آن دستور می دهد را, شاهد بودم, زمانی که بین عراق و دیگر کشورهای اسلامی مانند : ایران, کویت, بحرین, عمان, حجاز, سوریه, لبنان و سایر کشورها, مانند امروز مرزهای جغرافیایی ساختگی وجود نداشت, هم چنان که در آن دوران کشورِ پهناور هند نیز چنین بود . به طوری که مسلمانان هند از آن خطّه دور دست به عراق می آمدند و مردم عراق نیز برای گردشگری و یا تجارت بدون هیچ مانعی به آن سامان سفر می کردند, به همان سادگی که امروز یک فرد عراقی از نجف به کربلا, یا از کربلا به کاظمین و سامرّا و از آن جا به بغداد, یا از بغداد به بصره سفر می کند, و خوب به خاطر دارم که چگونه مردم از دورترین نقاط با آزادی کامل به عراق آمده و از آن جا به حج رفته, سپس به عراق بازگشته و عازم کشورها و شهرهای خود می شدند, و یا از حجاز و سایر کشورهای اسلامی برای زیارت عتبات مقدسه و مراقد مشرفه به عراق می آمدند بدون این که نیازمند

گذرنامه یا اجازه ورود و خروج باشند و یا موانع کاذب و مرزهای ساختگی جغرافیایی مانع آنان گردد .

امّا بر عکس, امروزه کشورهای غربی امت واحده تشکیل داده اند . مرزها را از میان برداشته و شناسنامه و گذرنامه را کنار گذاشته اند و زمینه را برای تشکیل امتی واحده فراهم آورده اند, در حالی که مسلمانان تمام این ها را ترک کرده اند و مصداق هشدار امام علی بن أبی طالب واقع شده اند . آن گاه که مسلمانان را از پیامدهای روی گردانی از قرآن و تعالیم اسلام بر حذر داشت و فرمود : (و الله الله فی القرآنِ, لا یسبقنّکم بالعمل به غیر کم)3 .

مسلمانان و برادری اسلامی

یکی دیگر از دستورات اسلام, برادری اسلامی است که مسلمانان به آن پای بند بودند . بر این اساس یک فرد مسلمان, دیگر مسلمانان, چه مرد و چه زن را برادر و یا خواهر دینیِ خود می دانست و خدای متعال نیز می فرماید : (انما المؤمنون أخوه) 4 .