نقش ائمه علیهم السلام در احیای دین جلد 2 صفحه 167

خود می کرده است؟!

زید اگر آنان را می دید،به ایشان چه می گفت؟!

به هر حال زیدیّه بخشی از عقیدۀ اهل سنّت،و اندکی از عقیدۀ شیعه را پذیرفته اند،و از خود مقداری بر آن افزودند.

بنابراین آنان نه سنّی هستند و نه شیعه؛بلکه فرقۀ سومی را به نام زیدیّه تشکیل داده اند.البته عقاید آنان و عملشان با عقاید و عمل زید،فرزند امام سجّاد علیه السّلام،و سایر پیروان مکتب اهل بیت علیهم السّلام اختلاف های اساسی دارد،و به پیروان مکتب خلفا نزدیک تر می باشد.

فطحیّه

فطحیّه منسوب به عبد اللّه،فرزند امام جعفر صادق علیه السّلام،می باشند که افطح (1)لقب داشته است.

وی پس از امام صادق بزرگ ترین فرزند بازماندۀ امام بوده،و هموست که نامش در وصیّت امام صادق علیه السّلام در کنار دیگران آمده است.

وی پس از وفات امام صادق،در خانۀ خود را گشود و آب و جارو کرد و دربان بر آن نهاد و بر صدر خانۀ خود نشسته بر مسندی تکیه داد و ادّعای امامت نمود. (2)

بعضی از شیعیان نزد او رفته مسائلی از احکام را از او سؤال کردند و او جواب غیر صحیح داد.

آنان دانستند که عالم به احکام نیست.پس راه خود را بازیافتید و در امامت به حضرت موسی بن جعفر علیهما السّلام رجوع کردند. (3)

عبد اللّه پس از وفات پدر،هفتاد روز عمر کرد. (4)حال باید پرسید در این زمان کوتاه،چگونه او می توانسته فرقه ای تشکیل دهد؟!

اسماعیلیّه

اسماعیلیّه فرقه ای هستند که در آغاز تشکیل خود به امامت امامان تا امام ششم،امام جعفر

1- 1) -آن کس را افطح گویند که سر یا پای او بیش از حدّ متعارف پهن باشد.
2- 2) -بحار الانوار 252/47-253.
3- 3) -بحار الانوار 252/47-253؛المقالات و الفرق(سعد بن عبد اللّه اشعری،متوفّای 301 ق)86/،چ تهران 1382 ق، 1963 م.
4- 4) -المقالات و الفرق86/؛ملل و نحل(شهرستانی)167/1،الافطحیّه.