نقش ائمه علیهم السلام در احیای دین جلد 2 صفحه 303

وَ السَّماءَ بَنَیْناها بِأَیْدٍ (1)أی بقوّه.

«آسمان را با دست ها بنا کردیم.»یعنی با قوّت و نیرو.

وَ أَیَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ (2)أی قوّاهم.

«و آنها را توسّط روحی از جانب خود دستگیری کرده است.»یعنی آنها را تقویت نموده و نیرو بخشیده است.

یقال:«لفلان عندی أیادی کثیره.»أی فواضل و إحسان.

(در کلام عرب)گفته می شود:«فلانی نزد من دست های بسیاری دارد.»یعنی انعام های بسیار و احسان های فراوانی بر من نموده است.

«له عندی ید بیضاء.»أی نعمه.

«فلانی نزد من دستی سفید دارد.»یعنی بر من انعام نموده است.

حدیث دوم

راوی گوید:

از حضرت رضا علیه السّلام دربارۀ معنی فرمودۀ خدای عزّ و جلّ به ابلیس یا إِبْلِیسُ ما مَنَعَکَ أَنْ تَسْجُدَ لِما خَلَقْتُ بِیَدَیَّ أَسْتَکْبَرْتَ پرسیدم.

حضرت فرمود:

«منظور[از بیدیّ:به دو دست خودم]این است:«به قدرت و قوّت خودم.»» (3)

حدیث سوم:بیان معنی«قبضته»در قرآن کریم

راوی از امام صادق علیه السّلام می پرسد:

1- 1) -ذاریات:47. [1]
2- 2) -مجادله:22. [2]
3- 3) -عن محمّد بن عبیده،قال: سألت الرضا علیه السّلام عن قول اللّه عزّ و جلّ: یا إِبْلِیسُ ما مَنَعَکَ أَنْ تَسْجُدَ لِما خَلَقْتُ بِیَدَیَّ أَسْتَکْبَرْتَ قال:یعنی بقدرتی و قوّتی. (توحید صدوق، [3]باب«یا إبلیس ما منعک أن تسجد لما خلقت بیدیّ»153/-154،ح 2)