نقش ائمه علیهم السلام در احیای دین جلد 2 صفحه 329

بحث اوّل : مکان خدا در دو مکتب

اشاره

در آغاز این بحث،لازم است عقیدۀ فرقۀ مجسّمه و مشبّهه را که امروزه سلفی ها و وهّابی ها بدان اعتقاد دارند،روشن تر بیان کنیم.سپس ادلّۀ آنها و احادیث اوصیای پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم را در ردّ آن عرضه می نماییم.

اقوال گروه مجسّمه و مشبّهه

فرقۀ مجسّمه و مشبّهه،در اثر ایمان به صحّت روایت های گذشته،می پندارند خدا را ظاهری چون آدمی است؛دارای رخساری مانند رخسار انسان،چشم و گوش،و جسمی با دست و پا و...

می باشد.

همچنین می پندارند که کمال معرفت به ذات مقدّس الهی در این است که انسان معتقد شود که خدای متعال در بالای همۀ مخلوقات و بر روی عرش و کرسی قرار گرفته است.

به همین دلیل است که در مورد مخالفان خود اشتباه می اندیشند.آنجا که آنها می گویند:

«خداوند جا و مکان خاص ندارد و در همه جا هست»،پیروان مجسّمه و مشبّهه می پندارند که مراد همان جسم مادّی مورد پذیرش ایشان می باشد؛در حالی که مخالفان آنها می گویند:خداوند جسم نیست که در جایی باشد.

*** فراتر از احادیثی که در بحث گذشته آوردیم،روایات دیگری نیز در مصادر مکتب خلفا وجود دارد که نقل و انتقال باری تعالی را از جایی به جایی اثبات می کند.به خصوص روایت هایی که از