«صفوان بن یحیی»نقل کرده است:
««ابو قرّه»(از راویان مکتب خلفا)پس از کسب اجازه،نزد حضرت رضا علیه السّلام آمد و از ایشان در مورد مسائل حلال و حرام و احکام سؤال نمود،تا آنکه بحث به توحید رسید:
ابو قرّه گفت:ما در روایت داریم که خداوند سخن گفتن خود و دیدار خود را میان دو نفر تقسیم نموده:به موسی مکالمۀ با خود را عنایت فرموده و به محمّد،دیدار خود را.
حضرت فرمود:پس چه کسی از جانب خداوند عزّ و جلّ به جنّ و انس[این حقایق را]تبلیغ فرموده است:
لا تُدْرِکُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ یُدْرِکُ الْأَبْصارَ (1)
«دیدگان او را درک نمی کنند،و او دیدگان را درک می کند.»
لا یُحِیطُونَ بِهِ عِلْماً (2)
«مخلوق از درک او عاجز می باشد.» (3)
لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ (4)
«هیچ چیز مانند او نیست.»
آیا محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم نبوده[که این آیه ها را به خلق،تبلیغ فرموده]است؟!
ابو قرّه گفت:آری؛[همو بوده است.]
حضرت فرمود:
«پس چگونه می شود شخصی بیاید و به همۀ خلق بگوید:من از جانب خدا فرستاده شده ام و شما را به دستور خود او،به سوی او دعوت می کنم.و بگوید:«دیدگان او را نمی بینند،و او دیدگان را درک می کند»و«علم خلق،به او احاطه پیدا نمی کند»و«چیزی مانند او نیست»؛آنگاه همو بگوید:«من به چشم خود،خدا را دیده ام،و به او احاطۀ علمی یافته ام،و صورت او مانند صورت انسان است (5)»؟!
1- 1) -انعام:103. [1]
2- 2) -طه:110. [2]
3- 3) -آنچه را از این آیه می فهمیم،از بیانش عاجزیم.
4- 4) -شوری:11. [3]
5- 5) -پیروان مکتب خلفا روایت کرده اند که پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم خدا را در صورت جوانی دیده است.