نقش ائمه علیهم السلام در احیای دین جلد 2 صفحه 430

امام

رسول یا وصی می باشد که خداوند او را رهبر و اسوۀ مردم قرار داده است و چون او اسلام و دین الهی را در عمل پیاده می نماید،گفتار و کردار او برای مردم حجّت است.

از میان پیامبران و اوصیا و جانشینان آنان،بعضی به مقام امامت رسیده اند،مانند حضرت ابراهیم(1) و اسحاق و یعقوب(2)علیهم السّلام یا پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله و سلّم که علاوه بر داشتن مقام نبوّت و رسالت،امام هم بوده اند و نیز مانند دوازده امام علیهم السّلام که علاوه بر منصب وصایت خاتم الانبیاء،مقام امامت را نیز داشته اند.

خلیفه اللّه

امامی است که خداوند او را پیشوای مردم قرار داده تا در میان مردم حکومت کند.(3)

اهل بیت

آن نیز اصطلاحی اسلامی است و مقصود،چهارده معصوم،یعنی پیامبر و حضرت فاطمه و دوازده امام علیهم السّلام می باشند.چنان که اهل بیت نبی یا اهل بیت رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله و سلّم گفته شود،مقصود معصومین دیگر غیر از پیامبرند.(4) بدین ترتیب منظور از اهل بیت در آیۀ: إِنَّما یُرِیدُ اللّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً (5)،چهارده معصوم است.

با توجّه به توضیحی که برای این اصطلاحات بیان گردید،معلوم می شود که منصب نبوّت، رسالت،وصایت،امامت و خلافت و جانشینی خدا از جانب خداوند تعیین می شود و بدین خاطر