نقش ائمه علیهم السلام در احیای دین جلد 2 صفحه 513

عایشه گفت:

شهادت کسانی را که دیده اند ذو الثدیّه در حروراء کشته شده،بنویس و برایم بفرست.

مسروق می گوید:به کوفه بازگشتم.در آن زمان هفت قبیله در کوفه بودند.از هر قبیله ای ده را نفر که جریان را دیده بودند،شاهد گرفتم.آنها در گواهی نامه نوشتند:

ما دیدیم که علی علیه السّلام ذو الثدیّه را همراه دیگر خوارج در نهروان(حروراء)کشت.

و ذیل آن را امضا کردند.این گواهی نامه را که شهادت هفتاد نفر در آن ثبت شده بود،نزد عایشه بردم و بر او خواندم.گفت:

همۀ اینها با چشم خود دیدند که ذو الثدیّه توسّط علی کشته شده است؟

گفتم:از آنها سؤال کردم و به من خبر دادند که همگی آن را به چشم خود دیده اند.

عایشه گفت:

لعنت خدا بر عمرو عاص که به من نوشت او با خوارج در کنار رود نیل جنگیده و آنها را کشته است.

این کار عمرو عاص بدان جهت بود که پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم در خبرهایی که از حوادث بعد از خود داده بود،فرموده بودند که بعد از من مسلمان ها دو دسته می شوند و با هم می جنگند(اشاره به جنگ صفّین)و سزاوارترین آن دو طایفه به حق خوارج را می کشند و فردی با خصوصیات ذو الثدیّه در میان کشته های ایشان است.عمرو عاص می خواست با این ادّعا که گروهی را نزدیک رود نیل کشته و در میان آنها ذو الثدیّه بوده است،خود و معاویه را که مقابل حضرت امیر علیه السّلام در صفّین جنگیده بودند،حق جلوه دهد.

عایشه با دیدن آن گواهی نامه اشکش جاری شد.سپس گفت:

خدا علی را رحمت کند.او بر حق بود.من با علی همچنان که زن با قوم و خویشان شوهرش بد می شود،بد شدم. (1)