حجاز درصدر اسلام صفحه 176

در فاصله دوبریداز مدینه. در کنارآن چشمه حسن بن زید است بر سر راه و اکنون خشک است.

نزدیک به فَرْش، فُرَیْش است. وادی مَثْعَر میان آن دو است در آنجا منازل و آبادیهایی است. «(1)» در فَرْش تپه عُدْنه است. منزل داود بن عبداللَّه بن ابی کرام و فرزندان جعفر بن ابراهیم در آنجاست.

یاقوت گوید: عُدْنه نزدیک مَلَل است در کتب مغازی نام آن آمده است.

در پایین فَرْش دو کوه ضاحک و ضُوَیْحِک است. میان آنها وادی یَیْن است. اما یَیْن چشمه‌ای است در وادیی به نام حَوْرتان، سیلابهای آن در وادی می‌ریزد. در قدیم منازل اسْلَم بوده سپس قریه یَیْن شد.

اما یَیْن نزدیک ملل است بر جانب راست مکه و آن غیر از یینی است که ابن سعد گوید که بلاد اسْلَم است و در فاصله یک برید از مدینه است.

بکری گوید: قریه‌ای است از قراء مدینه نزدیک به سیاله از آنِ عبدالرحمان بن مُغَیْره بود. سَمْهودی گوید: زمخشری گفته است که یَیْن چشمه‌ای است در وادیی به نام حَوْرَتان که امروز از آنِ فرزندان زیدالموسوی از بنی الحسین است. گویم که نشان چشمه و قریه امروز هم موجود است. در آنجا درختان میوه بسیار است. تا آنجا که هَجَری گوید که یَیْن سرزمین میوه مدینه است. آنجا را امروز قریه بنی زید گویند. میان ایشان و بنی یزید زد و خوردهایی بود.

بنی زید از آنجا بهصَفْراء مهاجرت کردند و بنی یزید به فُرْع. منازل اسْلَم در قدیم آنجا بود.

در ناحیه فرش مَلَل مَثْعَر واقع شده. «(2)» میان سیاله و فَرْشصُخَیْرات الثُّمام واقع شده و آن بر راه مکه است. در کتب مغازی در راه حرکت پیامبر به بدر و ذات عُشَیْره از آن یاد شده. ابن اسحاق گوید که: بر تُربان گذشتند سپس بر مَلَل سپس بر غَمِیس الحُمام آنگاه از مریین و سپسصُخَیرات الثُمام. آنگاه بر سَیاله. «(3)»

1- - سمهودی، ج 2، ص 355.
2- - سمهودی، ج 2، ص 393.
3- - یاقوت، ج 2، ص 273، ج 1، ص 144.