حجاز درصدر اسلام صفحه 187

کوهی است، موضعی است به نام قاحه و در آن دو چاه است که آبشان گوارا و بسیار است. «(1)» اسدی گوید: در یک میلی طَلُوب مسجد رسول خدا (ص) است در موضعی به نام لَحْیا جَمْل.

طَلُوب چاهی است با آب بسیار. در فاصله یازده میلی بعد از عَرْج. و سُقْیا در شش میلی بعد از طَلُوب است. و نیز گوید حدود یک میل پیش از سُقْیا وادی عائد است که آن را وادی قاحه نیز گویند. به بنی غِفار منسوب است. در باب مسجد لَحْیا جَمْل ابن زَباله گوید: رسول خدا (ص) در مکانی که آن را لَحی جَمْل گویند حجامت کرد. آنجا میان مکه و مدینه بود و او محرم بود.

و در روایت دیگر آمده که او در قاحه حجامت کرد در حالی کهصائم و محرم بود. سَمْهودی گوید: روایت دلیل است بر این که جَمْل یا قاحه بعد از سُقْیا؛ یعنی میان سُقْیا و ابْواء هستند در هفت میلی سُقْیا. «(2)»

ثافل

عَرّام گوید: در سمت چپ کسی که از شام به مکه می‌رود، دو کوه است که آنها را ثافل اکبر و ثافل اصغر گویند. این دو کوه ملک خاص بنی ضَمْرة بن بکر است. ضَمْره مردمی توانگرند با مواشی و اموال. میان آن دو کوه گردنه‌ای است کمتر از یک پرتاب تیر. میان آنها و رَضْوی و عَزْوَر دو شب راه است. در ثافل اکبر چند چاه وجود دارد. در بطن وادیی به نام یَرْثَد.

چاهها را دَبّاب گویند. آبشان شیرین و فراوان است به قدر یک قامت. در ثافل اصغر آبی است به نام قاحه. درآنجا دو چاه است با آب شیرین و فراوان. ثافل اکبر و ثافل اصغر دو کوه‌اند بزرگ و بلند. دردامنه پست آنهادرختان غَضْوَرروید. میان‌ثافل‌رضوی وعَزْوَرهفت‌مرحله است. «(3)» ثافل کوه مُزَنْیه است. در پشت ثافل آبی است که آن را مُعَیط گویند، از آنِ کِنانه که میان سُقْیا و ابْواء در وادی مطعن روان است. همچنین میان آن دو دَبا واقع شده و آن موضعی

1- - سمهودی، ج 2، ص 357.
2- - سمهودی ج 3، ص 171 و ج 2، ص 366.
3- - عرام، ص 401؛ یاقوت، ج 1، ص 914؛ بکری، ص 136.