حجاز درصدر اسلام صفحه 268

مراتع ابوبکر

ابن سعد از هُنَیّ از موالی عمر روایت می‌کند که ابوبکر در جایی از زمین جز نَقیع مرتعی نداشت و گوید: دیدم که رسول‌اللَّه در آنجا مکانی به او داد و او آن را چراگاه اسبانی که برای غزا بر آن سوار می‌شدند، گردانید. شتران زکات را هم اگر لاغر بودند به رَبَذه یا بالاتر می‌فرستاد تا بچرند و فربه شوند. او بهصاحبان آب فرمان می‌داد که مانع آب خوردن آن شتران نشوند. با شتران خودشان بچرانندشان و آبشان دهند. «(1)» سیف بن عمر از سهل بن یوسف از قاسم بن محمد روایت می‌کند که چون اهل ردّه مغلوب شدند و برجای خود نشستند، بنی ثعلبه به منازل خود آمدند تا در آنجا فرود آیند. آنان را منع کردند. پس به مدینه نزد ابوبکر شدند و گفتند از چه روی ما را از منازلمان باز می‌دارند.

ابوبکر گفت دروغ می‌گویید آنجا منازل شما نیست، آنجا را به من بخشیده‌اند و خود نیز بخشی را خریده‌ام تا چراگاه اسبان مسلمانان باشد که به غزا می‌روند و نیز جایی باشد برای چریدن اشتران زکات «(2)» همچنین ابْرق رَبَذه از منازل بنی ذُبْیان بود. چون مرتد شدند و ابوبکر مغلوبشان نمود ابْرَق را مرتع اسبهای مسلمانان ساخت. «(3)»

حِماهای عمر: ربذه

ابن شبَّه و طبرانی از ابن عمران روایت کنند که رسول خدا (ص) رَبَذَه را مرتع اشتران زکات ساخت. «(4)» و ابن سعد به اسناد خود روایت می‌کند که عمر بن خطاب نَقِیع را مرتع اسبان مسلمانان ساخت و رَبَذَه و شَرَف را مرتع اشتران زکات. «(5)» هُنّی مولای عمر گوید: چون عمر بن خطاب به خلافت رسید و مردم بسیار شدند و او

1- - ابن سعد، ج 5، ص 6.
2- - طبری، ج 1، ص 1879.
3- - یاقوت، ج 1، ص 77.
4- - سمهودی، ج 2، ص 222، 227.
5- - ابن سعد، ج 3، ص 220.