حجاز درصدر اسلام صفحه 341

شد پیوسته برای تفرج به آنجا می‌رفت. «(1)» اما فرزندان طلحه؛ جعفر بن طلحه همچنان امّ العِیال را آباد می‌کرد. و آن چشمه‌ای بود در فُرْع. محصول غله و خرمای آن بسیار بود.

ابن حَزْم گوید: جعفر بن طلحه آنجا را به هشتاد هزار دینار خرید از ثمره آن هر سال چهار هزار دینار حاصل می‌کرد. بیش از بیست هزار نخل را آبیاری می‌نمود. «(2)»

اراضی خلفای سه‌گانه و خاندانهایشان

هر یک از خلفا را اراضی و املاکی بود.

ابوبکر را زمینی در عالیه بود. حاصل آن بیست وسق بود. «(3)» عمر را زمینی در خیبر بود. نپندارم که در نظر من ملکی نفیس تر و بهتر از آن باشد.

پرسیدند که درباره آن چه فرمان می‌دهی؟ گفت: اگر خواهی اصل آن را حبس کن وصدقه ساز. عمر گفت آن راصدقه کن. «(4)» علاوه بر آن در جُرْف نیز مالی داشت.

خاندان عمر نیز دارای املاکی بودند. هشام بن عروه از پدرش روایت کند که عبداللَّه بن عمر را در عالیه مالی بود. ولی، موضع دقیق آن را نمی‌دانیم.

عاصم بن عمر بن خطاب را ملکی در اکْحَل بود. در کنار چپ مرتع نَقیع، خارج از مدینه. «(5)» عثمان را نیز به روایت شافعی مالی بود در عالیه. «(6)» سرخسی گوید او زمینی را از طلحه در بصره خرید و در عرصه زمینی داشت که نهری به نام خلیج بنات نائله به آنجا کشیده بود. و چاهی در رَوحاء داشت و این غیر از چاههایی است که تصدق کرده بود.

1- - اغانی، ج 11، ص 190.
2- - جمهرة الانساب، ص 13؛ سمهودی، ج 2، ص 248.
3- - ابن سعد، ج 3- 1، ص 138.
4- - ابن سعد، ج 2- 1، ص 260.
5- - سمهودی، ج 2، ص 248.
6- - الام، ج 2، ص 271؛ مسند شافعی، ج 2، ص 196؛ سمهودی، ج 2، ص 225.