حجاز درصدر اسلام صفحه 357

می‌شود. آنچه از آن افزون می‌آید از موضع معروف به نَقیع الرّدیدی و از ناصریّه به وادیی که از جُفاف در شرق مسجد الفَضیخ جدا می‌شود می‌ریزد. تا به فضایی که نزد بُؤر النوره است در آن سوی ماجشونیه می‌رسد در آنجا شعبه‌ای از مَهْزور بدان می‌پیوندد و هر دو در بُطْحان می‌ریزند. «(1)» مطری گوید: درمغرب مُذَیْنِب جُفاف است که در بالای مسجدالشمس بدان‌می‌پیوندد. «(2)»

رانونا

ابن شبه می‌گوید که رانونا از مُقَمِّل می‌آید. ابن زَباله گوید: رانونا از بین سد عبداللَّه ابن عمرو بن عثمان و حَرّه می‌آید، نزدیک کوه مُقْمِن یا مَکْمِن به وادی دیگری می‌پیوندد. آثار آن سد تا زمان سَمْهودی بر جای بوده است ولی مردم نامش را فراموش کرده بوده‌اند سَمْهودی گوید که شاید همان باشد که در این زمان به سد عنتْرَ معروف است؛ زیرا وصفی که از آن کرده‌اند با سد عنتْرَ تطبیق می‌کند.

اما قرین الصریحه، همان است که در زمان سَمْهودی قرین الصرطه خوانده می‌شده است.

ذوریش از درون حره می‌آید.

و ذوصَلَب به روایت ابن زَباله، از سد جاری می‌شده و با رانونا می‌آمیخته است و بر ساخطه و اراضی عصبه می‌گذشته است. و غوسا چه بسا حوسا در قُبا است. ذوصَلَب در روایت ابن زباله از آنِ بنی سُلَیْم است.

آبهایی که از حَرّه بنی بیاضه می‌آید، در رانونا می‌ریزد.

سراره در زمان سَمْهودی باغ معروفی بوده از آنِ بنی بیاضه. «(3)»

1- - سمهودی، ج 2، ص 216، 215.
2- - سمهودی، ج 2، ص 216.
3- - سمهودی، ج 2، ص 214، 213.