حجاز درصدر اسلام صفحه 368

محلّه بنی نضیر

محلّه بنی نضیر در مُذَینِب بود، نزدیک قُبا. آنان را نیز چند اطُم بود؛ از جمله فاضجه و براج و بُوَیره و منور.

پس از آن که پیامبر بر آنان پیروزی یافت زمینهایشان را میان مهاجران تقسیم کرد.

پس بئر حجر را به ابوبکر داد و بئر جرم را به عمر و ضراطه را بهصُهَیب بن سنان و کَیْدمه و سواله را به عبدالرحمان بن عَوف و بُویره را به ابوسلمة بن اسود. همچنین زبیر را نیز زمینی عطا کرد.

بخش جنوب شرقی

واقم بنی قُرَیظه

حَرّه‌واقم در مشرق مدینه واقع شده. آن را حّره بنی قُرَیْظه هم می‌گویند؛ زیرا بنی قریظه در سمت قبله‌ای آن جای دارند. وحره زهره درمجاورت آن. ودراین حره بود که واقعه حَرّه رخ داد. «(1)» قُرَیْظه ازبزرگترین قبایل یهود مدینه‌بود. رسول‌خدا (ص) در سال چهارم هجری پس از غزوه‌خندق‌آنان رااز میان برداشت. مواطنشان بر کنار مَهْزور بود. در مشرق قُبا نزد فارع الهَیْلا.

مسجد بنی قریظه در جانب شرقی مسجد شمس است ولی دور از آن در نزدیک حَرّه شرقی در موضع اطُم زبیر بن باطا. آنان را گورگاهی است که بعد از اسلام هم وجود داشت و ابوسنان مِحْصَن در آن دفن گردید.

بنی قریظه را چند اطم بود؛ از آن جمله بودند:

المُلْحه و المعرض که چون مورد حمله واقع می‌شدند، بدان پناه می‌بردند و بلحان که از آن کعب بن اسد بود در زمینی که آن را شجره می‌نامیدند. بنی قریظه را چند چاه بود و مزارعی که از آن چاهها مشروب می‌شدند، از آن جمله بود: بئراناکه رسول خدا به هنگامی که بر بنی قریظه هجوم آورد در آنجا اقامت کرد. دیگر شَمْطان و سومی دُومه و دُوَیْمه و چهارم