حجاز درصدر اسلام صفحه 371

بین منازل بنی عبدالاشهل و بنی ظفر بئرمرق جای دارد.

منازل زُهْره

حرّه زُهره نزدیک حرّه واقم است. سَمْهودی گوید آن جزء حَرّه واقم است. و ابن زَباله گوید: ثَبْره زمینی است مسطح، بین حَرّه و سافله از آن سمت که قُفّ واقع شده. از بزرگترین قراء مدینه است. در آن قریه سیصد ریخته‌گر هست. آنان را دو اطُم است که بر سر راه عُرَیْض اند به هنگامی که از حَرّه به سمت فرود حرکت کنی. مراد از حَرّه، حَرّه شرقی است که به حَرّه زُهره معروف است. از این عبارت برمی‌آید که منازل بنی زهره در بلندی بوده و هرچه فروتر آن بوده به سافله معروف بوده است. «(1)»

قُفّ وصدقات پیامبر (ص)

منازل بنی زهره میان حَرّه و سافِله است از آن سمت که قُفّ واقع شده است. قُفّ وادیی است از وادیهای مدینه، در آنجا مزارع و مواشی است. ملک خمسین در آنجا است، داستان آن را مالک از عبدالله بن ابی بکر نقل کرده که مردی از انصار در بستان خود در قُفّ نماز می‌خواند. در نماز چشمش به خوشه‌های انبوه خرما افتاد و حضور قلب از او بشد. پس نزد عثمان آمد و عثمان در آن ایام خلیفه بود. ماجرا بگفت و گفت خواهم آن راصدقه در راه خیر گردانی. عثمان پنجاه هزار دینار به او داد و آن باغ را خرید وصدقه ساخت. از آن پس به باغ خمسین معروف شد. «(2)» بنی ماسکه در ناحیه قُفّ بودند و در آنجا دو اطُم داشتند.

مشهورترین مکان در قُفّصدقات پیامبر (ص) است که مُخَیْرق نضْری آنها را به پیامبر واگذاشته بود. و آن هفت موضع بود؛ یکی از آنها مشربه امّ ابراهیم بود. ابن شبّه گوید:

اگر خانه مدراس یهود را رها کنی و به ملک ابوعبیدة بن عبدالله بن زَمعه بیایی مَشْرَبه امّ ابراهیم در پهلوی آن است. فیروز آبادی گوید: مشربه مذکور مسجدی است در شمال بنی