حجاز درصدر اسلام صفحه 393

آنگاه خانه امّ خالد است از آن خاندان خالد بن زبیر بن العوّام. این خانه را از مادر به ارث بردند؛ یعنی مادر خالد بن سعید بن عاص. بعضی گویند آن را رسول خدا (ص) به او بخشیده بود و آن رو به روی خانه خالد بن سعید بن عاص است.

ابن شَبّه گوید: خانه رُویْشِد الثقفی که آن را قمقم می‌گفتند. در سمت چپ بلاط است، آن را عمر بن خطاب آتش زد. زیرا رُوَیْشِد شراب می‌فروخت.

در مغرب این خانه، خانه علی بن عبدالله بن ابی فَرْوَه است و مشرق آن راهی است میان آن و خانه‌های آل مصبح. در جنوب آن خانه اویسیان است که خالد بن عبدالله اویسی در آن می‌زیست و شمال آن خانه‌های آل مصبح است که میان آن و خانه موسی بن عیسی قرار دارد.

خانه‌های آل مصبح در ضمن خانه‌های بنی عامر بن لُؤَیّ آمده است و گوید که ابن امّ‌مکتوم خانه‌ای‌داشت‌از خانه‌های مصبحین. میان خانه آل زَمْعَة بن اسود و جانب شرقی قمقم.

مصلّی

در جانب جنوب غربی مسجد و در مسافت هزار ذراع از آن، مصلّی بود. پیامبر (ص) نماز عید را در آنجا می‌خواند. در این باب ابن شَبّه از محمد بن یحیی روایت می‌کند که پیامبر نماز عید را نزد دار الشفا خواند، سپس در حارة الدّوس آنگاه در مصلّی و از آن پس تا زنده بود نماز را در آنجا می‌گزارد.

ابو عبید روایت می‌کند که اولین نماز فطر واضحی که رسول الله در مدینه به جای آورد، در جلو درگاه خانه حکیم بن عداء بود نزد اصحاب المحامل. و از یحیی روایت شده که نماز عید را در محل آل دره خواند و آنها یکی از احیای مُزَیْنه بودند. سپس پایین‌تر از آن ایستاد، در مکان اطُم بنی زُرَیْق نزد گوش چپش. «(1)» مصلی در زمان پیامبر (ص)صحرایی بود بدون هیچ بنایی. پیامبر از ساختن بنا در آنجا منع فرمود. این امر تا زمان امارت عمر بن عبدالعزیز همچنان بود. عمر بن عبدالعزیز در