حجاز درصدر اسلام صفحه 474

بین ثَنِیّة المقبره و دار السَّرِیّ تپه‌هایی است که آنها را آلات یحامیم گویند. در دامنه آنها گور ابو جعفر منصور نهاده شده. ناحیه‌ای را که بین ثَنِیّة المَدَنیّین و فِلْق ابن زبیر است، معاویة ابن سفیان هموار کرد و عبدالملک آن را ساخت و مهدی برای آن پله‌هایی ترتیب داد.

ذی طُوی

بطن ذی طُوی بین ثَنِیّةالمقبره و ثَنِیةالخضراء است. «(1)» یاقوت گوید که ذی طُوی وادی مکه است. بعضی گویند که آن ابْطَح است و این درست نیست. بلکه ذی طُوی جزئی از بطن وادی است نه همه وادی. در ذی طوی سقایه سِراج است و نزد آن بئر وَرْدان. کلوخ زار بکّار و بئر بکّار در آنجاست. مکیان از این کلوخزار برای ساختن بناهای خود گِل می‌برند.

شِعْب اشْرس به خانه‌های ابن وَرْدان به پایان می‌رسد. «(2)» همچنین در ذی طُوی است خانه حمران که جبل مسلم در راه جُدّه بر آن مشرف است و نیز قصر ابن ابی محمود، ثنیّه کَدا بدانجا پایان می‌یابد. بر ذی طُوی مشرف است جبل الحَصْحاص. حَصْحاص بر بطن مکه از آن سو که خانه‌های احمد مخزومی است نیز مشرف است. در نزد حَصْحاص ثَنِیّه امّ حارث است. هنگامی که از ذی طُوی فرود آیی و خواهی که به فخّ بین حَصْحاص و راه مکه بروی ثَنیّه ام حارث در آنجاست.

در نزدیکی آن مُدَوَّر واقع شده. میان حَصْحاص و وذی طُوی ثَنِیّه‌ای است که در آن درخت مغیلانی است که رسول خدا (ص) به هنگامی که عمره به جای آورد و زمانی که به حج می‌رفت در زیر آن فرود آمد. زبیده در مکان آن مغیلان، مسجدی ساخت. «(3)» در راه حَصْحاص قبرستان مهاجران است در نزدیکی فخّ. «(4)»

1- - ازرقی، ج 2، ص 241.
2- - ازرقی، ج 2، ص 241.
3- - ازرقی، ج 2، ص 164، 240.
4- - ازرقی، ج 2، ص 172، 142.