حجاز درصدر اسلام صفحه 476

نزدیک به فَخّ، حَدَث واقع شده. میان آن و مکه سدر است. ذات الجَبَلین میان مکه و سدر و فَخّ است. و نزد آن جبل اسود است و مشرف بر فخّ جبل استار. آنجا زمینی است از آنِ یوسف بن حکم ثقفی. «(1)» نزدیک به فخ، اذاخِر است و میان آنها شعب اخْنَس. از آنجا در روز فتح مکه رسول خدا به مکه نزول کرد.

در آخر وادی فخ، وادی بَلْدَح است. و راه جُدّه آن را قطع می‌کند.

بین وادی فخ و بَلْدَح ثَنیّة البیضاء است و حسینصاحب فَخّ در آنجا به شهادت رسید. «(2)»

شعب ابن عامر

شعب ابن عامر را در زمان جاهلیت مَطابِخ می‌گفتند. «(3)» در اسلام آن را شِعب ابن عامر خواندند زیرا خانه ابن عامر در این شعب بود و همه شعب محله او بود، از خانه قیس بن مَخْرمه تا سرای حُجَیْر. و آن سوی سرای حُجَیر تا ثنیّه ابو مَرْحَب.

در نزد شعب ابن عامر جبل نَبْهان است، مشرف بر شعب ابوزیاد، نبهان و زیاد دو تن ازغلامان ابن عامر بودند و پیوسته به جبل نَبْهان، جبل‌زیقیا است که تا بستان عَوف کشیده شده.

جبل اعْرَج بر شعب ابوزیاد و شعب ابن عامر مشرف است. منسوب است به اعْرَج غلام ابوبکر. «(4)» بین شعب ابن عامر و حُرْف سرای رَیْطه است. در نزدیکی آن بازار قدیم سوق الغَنَم است. رسول خدا (ص) به هنگامی که مکه را فتح کرد آنجا ایستاد و مردم با او بیعت کردند. «(5)» پشت قرن مسقله، خانه سمره است و نزد آن خانه صفوان است.

1- - ازرقی، ج 2، ص 241.
2- - ازرقی، ج 2، ص 242.
3- - ازرقی، ج 2، ص 209.
4- - ازرقی، ج 2، ص 218، 219.
5- - ازرقی، ج 2، ص 189.