حجاز درصدر اسلام صفحه 479

نزد خَضْراء شِعب عثمان است. عَیْرَه کوهی است بر طرف راست کسی که به منا می‌رود. ثَنِیّة الخَضراء در کوهی است که آن را اقْحُوانه گویند. نیز به ثَبِیر النخیل معروف است.

مردم از آنجا هیزم گرد می‌آوردند و به لهو و بازی می‌پرداختند. پایین آن خانه‌های هاشمیان است. سیل منا از میان آن و وادی ثبیر می‌گذرد. بعضی از مکیان گویند که اقْحُوانه نزد لیط است و مردم مکه شبها آنجا گرد می‌آمدند و با یکدیگر نشاط و گفتگو می‌کردند. جامه‌های سرخ و خوشبو می‌پوشیدند از این رو آنجا را اقْحُوانه می‌گفتند. «(1)» (اقحوان به معنای بابونه است. م).

بکری گوید: اقْحُوانه میان بئر میمون و بئر ابن هشام است. مَفْجَر بین ثَنِیّة الخضراء تا پشت خانه یزید بن منصور است چون از آن فرود آیی به ثور توانی رفت. شعب حَوّا در آنجاست. «(2)»

شِعْب الخُوز

شِعْب الخُوز بین شِعب عثمان و خَضْراء واقع شده، آن را خَیْف بنی المُصْطَلِق نیز گویند. آن را بدین نام نامیدند؛ زیرا مردمی که در امور بازرگانی و جمع اموال دقت نظر داشتند، آنجا می‌زیستند. «(3)» از شعب الخوز به شعب عمرو بن عثمان روند. «(4)» بَطحاء قریش در مَفْجَر واقع است. یاقوت گوید که ابْطَح، گاه به مکه نسبت داده شود و گاه به منا؛ زیرا فاصله‌اش از هر دو، برابر است. و شاید به منا نزدیکتر باشد. بعضی آن را خَیْف بنی کِنانه گویند. «(5)» حازمی گوید: خَیْف بنی‌کنانه در منا است. پیامبر (ص) در آنجا نزول فرمود. «(6)»

1- - ازرقی ج 2، ص 226.
2- - ازرقی ج 2، ص 224.
3- - ازرقی ج 6، ص 202.
4- - ازرقی ج 2، ص 223.
5- - ازرقی ج 2، ص 224.
6- - یاقوت، ج 1، ص 92، ج 4، ص 426.