حجاز درصدر اسلام صفحه 480

بکری گوید: مسجد خَیْف، خیف بنی کِنانه است و قاضی عِیاض گوید که خَیْف بنی کِنانه مُحَصَّب است. «(1)» خَیْف بنی کِنانه را شعب الصُّفَیّ گویند و آن راصُفَیّ السباب نیز نامند. راحه، که قریش در تابستانها برای استراحت به آنجا می‌رفتند، موضعی است در آنجا. بکری گوید:صُفَیّ السباب را احجار المراء نیز گویند. در آنجا بستانی بود از آنِ معاویه. «(2)»

مُحَصَّب

رشدی مَلْحَس در باب مُحَصّب گوید: مسیلی است بین مکه و منا. «(3)» حد آن از سمت منا، جبل العَیْره است، نزدیک راهی که آن را سبیل الست گویند. «(4)» فاسی گوید: حد مُحَصّب از حَجُون است تا بستان خُرمان.

بستان خُرمان از ثَنیّه اذاخر است تا خانه‌های حیفر العلقمی و خانه‌های ابن ابی الرزّام و به تازگی در آنجا نخلها و کِشته‌هایی احداث شده است. چشمه‌ای و آبشخوری داشت که مردم از آن آب برمی‌داشتند. «(5)» بالاتر از بستان خُرمان شِعب ابوقُنْفُذ است. آنجا را شعب اللّئام نیز می‌گفتند. چون از مکه به سوی منا روی شعب اللئام در سمت چپ تو است. در آن مسجدی است که گویند پیامبر (ص) در آنجا نزول کرد و نماز گزارد. «(6)»

جمرات ثلاثه

در منطقه‌ای که نزد میل پنجم از نشانه‌ها واقع شده، جز قرن الثعالب نام برده نشده.

1- - یاقوت، ج 2، ص 426.
2- - ازرقی، ج 2، ص 222 و بنگرید به ج 2، ص 223، 224.
3- - ازرقی، ج 2، ص 184.
4- - یاقوت، ج 3، ص 404، از زبیر بن بکار.
5- - ازرقی، ج 2، ص 179.
6- - ازرقی، ج 2، ص 129.